dinsdag 24 augustus 2010 10:47
Het is maandagochtend, de scholen zijn weer begonnen. Het regent, het waait en het is druk op straat. Ik rij in de auto over de rotonde van de Stationsweg richting het station. Ik geef richting aan. Er komen een paar kinderen aan op de fiets. Uit hun houding kan ik opmaken dat ze ineens snel moeten remmen en stoppen en wachten om over te steken. Blijkbaar zijn ze gewend om hier voorrang te krijgen. Ik gaf de kinderen echter geen voorrang, want ik heb voorrang op deze rotonde. En ik ga er vanuit dat deze kinderen weten dat je daar als fietser moet stoppen. Dit ritje rijden zij tenslotte dagelijks. De kinderen keken me enigszins verbaasd aan.
Ik moet er niet aandenken dat ik jullie aan had gereden. Wie is er dan fout?

Beste kinderen, als ik haastig was gestopt voor jullie, dan was de auto achter mij bovenop mij gereden, omdat de automobilist achter mij niet kan weten dat ik stop. Ik heb immers voorrang!
Natuurlijk kun je uit beleefdheid stoppen, maar dat gaat niet zo makkelijk als het druk is. Dus: kinderen, kijk uit als je op de fiets naar school gaat en stop waar het moet.

Tinie, een ongeruste moeder.