Lees voor

Onduidelijkheid over aanranding minderjarige zwempupil

20-01-2012 17:19
0 reacties

ALBLASSERDAM - Wat er precies gebeurd is tussen Alblasserdammer M.V. en zijn toen vijftienjarige zwempupil zal misschien wel altijd onduidelijk blijven. De rechter worstelde vrijdagochtend met de vraag of hij het meisje (R.Z.) aangerand had.

De verdachte deed er tijdens de behandeling van de rechtszaak de meeste tijd het zwijgen toe, en zijn advocaat deed zijn best om aan te tonen dat er eigenlijk niets gebeurd was. En als er dan "iets" gebeurd zou zijn, dan was dat met instemming van het meisje. Want de advocaat vond dat uit SMS-jes van het meisje, die zij naar M.V. gestuurd had, duidelijk bleek dat ze verliefd op hem was.

'Ze wilde niet dat hij vervolgd zou worden, ze wilde alleen maar dat er met andere meisjes niet hetzelfde zou gebeuren als wat met haar gebeurd was', aldus de advocaat.

M.V. (32) stond terecht voor zes voorvallen die betiteld zouden kunnen worden als aanranding. De gebeurtenissen vonden plaats tussen 4 en 25 september 2009. De verdachte was in die periode zweminstructeur van de Dordtse Reddingsbrigade, en de toen vijftienjarige R.Z. had les van hem. Tijdens een boottocht bij de Rotterdamse Havendagen zou M.V. haar over haar benen gestreeld hebben. Ze kon zich niet verweren, omdat het bootje teveel heen en weer wiegde en ze vreesde dat ze zouden omslaan wanneer ze zou gaan verzitten.Later tijdens een etentje en bij een fietstocht zou hij haar hebben betast aan de binnenkant van haar bovenbenen, billen en borsten. En ook zou hij haar gezoend hebben.

Toen de rechter vrijdag aan M.V. vroeg of de feiten klopten, vertelde hij alleen maar dat het niet zo gegaan was. De logische vervolgvraag wat er dan wel gebeurd was, bleef onbeantwoord. V. beriep zich diverse malen op zijn zwijgrecht.

Pas toen zijn advocaat vragen ging stellen, kwam de Alblasserdammer wat meer los. Hij vertelde dat hij een moeilijke prater is en "fysiek ingesteld" is. Met andere woorden: hij geeft gemakkelijker een schouderklopje dan dat hij zegt dat iets goed gedaan is. 'Ik heb nooit feedback gekregen van iemand dat ik daarin te ver zou zijn gegaan', verweerde V. zich.

Hij ontkende dat hij ooit haar intieme delen zou hebben beroerd. En de overige aanrakingen waren vriendschappelijk en geinig bedoeld, zo hield hij de rechter voor tijdens de rechtszitting.

Na de aangifte in 2009 volgde pas ruim een jaar later een politieverhoor. Hij werd die negen uur lang aan de tand gevoeld. Zijn advocaat was verbolgen over de manier waarop dat toen ging. 'Hij werd ondervraagd over een aanranding. De politie noemde het zelfs een verkrachting, terwijl hij van mening was dat er heel andere dingen gebeurd zijn.'

M.V. vond dat het meisje juist achter hem aanliep en hem SMS-jes en mailtjes stuurde waarin ze lief en leuk tegen hem deed. De advocaat van V. verbaasde zich erover dat met name de SMS-jes niet toegevoegd waren aan het dossier, omdat daaruit duidelijk zou blijken dat R.Z. verliefd op hem was.

Maar de aanklager vond dat niet relevant. Zij ging in op de machtsverhouding van een instructeur ten opzichte van zijn pupil. Dat alle gebeurtenissen buiten de lessen om plaatsvonden, maakte haar niet uit. 'Zij was bang voor maatregelen wanneer ze niet zou meewerken, en daarom is ze enkele malen ingegaan op uw avances.'

Om te werken aan zijn te fysieke instelling is M.V. in behandeling gegaan bij psychiatrisch centrum De Waag. De Officier van Justitie prees die actie, maar kwam vervolgens met de volgende strafeis: drie maanden voorwaardelijke celstraf, 150 uur werkstraf, voortzetting van de behandeling in De Waag en een verbod op het geven van zwemlessen.

De advocaat vond dat zijn cliënt al genoeg gestraft was doordat hij nu geen lid meer is van de Reddingsbrigade. 'En hij heeft veel last van stress, omdat de zaak nu al heel lang als een zwaard van Damocles boven zijn hoofd hangt.'

De rechter doet uitspraak op donderdag 2 februari.