Lees voor

'Schaatsen geeft een gevoel van vrijheid'

14-02-2012 10:07
0 reacties

H'VELD-G'DAM - ,,Wanneer ik hoor dat het weer gaat vriezen, begint mijn hart sneller te kloppen'', vertelt Wout Dame, voorzitter van ijsclub De Putten. Als het even kan bindt deze schaatsliefhebber de ijzers onder en gaat hij schaatsen. ,,Dat zwieren en glijden: schaatsen is een prachtige beweging.''

Door Annika Both

Op maandagavond is Wout steevast te vinden op de kunstijsbaan in Breda. Daar geeft hij les aan een groep van ongeveer tien mensen. ,,Ik geef schaatstraining. Daarbij gaat het vooral om de techniek. Die moet onderhouden en beter gemaakt worden. Ik help mensen bijvoorbeeld met hun lichaamshouding. Feitelijk leer ik de mensen hoe ze gemakkelijk kunnen schaatsen.'' De sportieve zestiger vertrekt zaterdag ook vaak richting Breda. Hij wordt dan meestal vergezeld door onder andere Piet Kraaijeveld, Gert de Jong en Anton Slob. Maar nu het sterk gevroren heeft en het natuurijs van stevige dikte is, schaatst Wout het liefst in de frisse buitenlucht. Aan tafel in het onderkomen van de lokale ijsvereniging De Putten vertelt hij: ,,Ik ben graag buiten. Zo train ik in de zomer ook op de racefiets en rijd ik veel op de mountainbike. Dat doe ik vooral om 's winters fit te zijn. Ik houd van de winter.''

Ruimte
Toch schaatst Wout niet al vanaf kleins af aan. ,,Ik heb 25 jaar gevoetbald, waarvan veertien jaar in een eerste elftal. Op een gegeven moment kreeg ik last van mijn knieën en moest ik stoppen. Ik vond schaatsen altijd al leuk, maar deed het tot dan toe alleen recreatief. Ik ben pas lid geworden van een ijsvereniging na een tip van iemand. Toentertijd was het namelijk ontzettend druk op de ijsbanen tijdens de recreatieve avonden, dat je helemaal geen ruimte meer had om te schaatsen. Als je lid was van een ijsvereniging kon je schaatsen op clubavonden, en had je volop de ruimte.'' Wout begint daarna al snel met wedstrijden rijden. Hij heeft niet in de gaten dat hij steeds zijn persoonlijk record verbetert, totdat iemand hem er op wijst. Vervolgens wordt hij uitgenodigd voor baan- en gewestelijke kampioenschappen, waar hij niet onverdienstelijk presteert. ,,Mijn eerste marathon hield ik niet vol. Van de veertig rondes (veteranenklasse) reed ik er maar tien omdat ik last kreeg van mijn rug. Ik nam me voor mijn volgende marathon vijftien rondes te rijden. Het ging steeds beter en beter. De eerste marathon die ik uitreed won ik ook meteen.''
Wout schaatst samen met Piet Kraaijeveld, secretaris van ijsclub de Putten, de Elfstedentocht in 1986. ,,We hebben er vijftien uur over gedaan en nog gesprint naar de finish. Dat was een prachtig moment: we kwamen aan op de Bonkervaart en besloten samen een wedstrijdje te doen naar de eindstreep. Nou, de mensen juichten alsof de nummer een en twee er aan kwamen!''

Vrijheid
In 1998 moet Wout stoppen met wedstrijden rijden. ,,Ik heb toen mijn eerste hartinfarct gehad. Doordat mijn hartslag niet mag pieken, kan ik niet meer deelnemen aan wedstrijden.'' Maar dat houdt Wout niet tegen het ijs op te gaan. ,,Dat zwieren en glijden: schaatsen is een prachtige beweging. Het is wonderlijk dat je er zo'n snelheid mee kan maken. Dat geeft een gevoel van vrijheid.'' Afgelopen zaterdag nog rijdt de Hardinxvelder samen met zijn 12-jarige kleinzoon de Molentocht van vijftig kilometer. ,,Heerlijk in de natuur, dat is genieten hoor. Dat zijn de momenten waar je het voor doet.''
Sinds eind 2008 is Wout voorzitter van ijsclub De Putten, na vele jaren tweede voorzitter te zijn geweest. ,,Ik doe dit zodat de jeugd kan schaatsen. De volwassenen hebben een auto, die kunnen zo naar een baan rijden. De kinderen niet. De ijsbaan is voor hen één groot speelplein.'' Wout tuurt uit het raam. ,,Het is prachtig om te zien: de eerste dag houden de kleintjes nog het handje van papa of mama vast, de andere dag schuiven ze alleen over het ijs.'' Wout en natuurlijk het gehele bestuur van De Putten zijn blij dat de inwoners van de Alblasserwaard de natuurijsbaan weten te vinden. ,,Het leeft hier enorm in de omgeving. Mensen belden voortdurend wanneer De Putten nu open ging en keken op de site voor goed nieuws. De vlag, die wij hijsen als de ijsbaan open is, werd nauwlettend in de gaten gehouden. De eerste zaterdag van dit jaar dat we open waren, stonden wel duizend mensen op het ijs!''

Vrolijk
De ijsbaan is ruim twee hectare groot. Het ijs is maandag na één dag dooi nog van robuuste dikte: tussen de 18 en 20 centimeter. ,,Hoe lang we open blijven weet ik niet. Deze week gaat het flink dooien.'' Wout trekt enigszins een sip gezicht. Echter, het klaart onmiddellijk op als er wordt gezegd dat het de week erop weer gaat vriezen. ,,Hier word ik zo vrolijk van. Geweldig vind ik dat: iedereen hier volgt nauwgezet de weerberichten. Wanneer ik maar hoor dat het gaat vriezen begint mijn bloed als sneller te stromen en mijn hart harder te kloppen. Ik kan het bijna niet laten even te juichen. Het zou ontzettend mooi zijn, een tweede periode van vorst. Dan kunnen we zo weer het ijs op...''