Kerstcolumn - De profeet

Het is een gewone koopavond in december. Marga loopt met haar kleinzoon Stan over de verlichte Kerkbuurt. Etalages met Kerstbomen en glitter lonken naar het winkelend publiek. Het is ijzig koud, maar de sfeer voelt warm aan. Op verschillende plekken zijn drums neergezet met brandende houtblokken. Daar kun je lekker je handen warmen, maar ook glühwein en chocolademelk proeven. De winkeliersvereniging heeft er echt alles aan gedaan om mensen naar het centrum te krijgen. Op het Merwedeplein loopt een Kerstman cadeautjes uit te delen, en bij het museum kun je een ezeltje aaien.

Dan is er opeens een man met een vlassig baardje en een paardenstaart. Hij heeft een zwarte coltrui aan en een donkere spijkerbroek en roept boven iedereen uit: ‘Mensen, die versiering heeft allemaal niks met Kerst te maken! Het gaat om liefde! Kijk om naar uw naaste!’ De mensen kijken verschrikt op. Marga trekt Stan wat dichter tegen zich aan. ‘Doe al die rare Kerstbomen toch weg! Dat heeft Hij die in de hemel woont niet bedacht!’ Stan wordt een beetje bang. ‘Wat een rare man!’ zegt iemand. ‘Laat-ie z’n scheur houden,’ roept een vrouw. De meeste mensen trekken zich er niets van aan.

Thuis op de bank scrolt Marga door haar berichtjes. Ze leest dat een man met een paardenstaart de Albert Heijn is binnen gelopen en daar alle Kersttompoezen uit het schap heeft gesleurd. Hij riep dat het Kerstkind liefde is, en geen reclame voor gebak. Direct daarna gaf hij de winkelbaas 400 euro voor de schade. Die vernielingen dat kan natuurlijk niet, en na enkele aangiftes probeert de politie hem te arresteren.

En zo gaat het maar door. In het anders zo rustige Baggerdorp is de merkwaardige man het gesprek van de dag. Kerst 2024 zal anders worden dan andere jaren. De donderdag daarop staat er in het huis-aan-huisblad een interview met ‘de profeet’ zoals hij inmiddels wordt genoemd. De grote klapper moet nog komen, zegt hij daar. Want in het grote tuincentrum op het industrieterrein zijn zó veel Kerstballen, ‘Dat zou Hij die in de hemel woont nooit goed vinden.’ Er komt extra bewaking. Overal duikt de profeet op en vernielt Kerstversieringen, maar hij vergoedt direct de schade.

De zondag daarna verschijnt hij ineens in de kerk. Hij is in de ouderlingenbank geschoven voordat de kerkenraad binnenkomt. Niemand durft hem tegen te houden. Hij zit op nog geen twee meter afstand van Marga. Er hangt een gespannen sfeer: zal hij hier stennis gaan maken? De dominee heeft het zweet op z’n voorhoofd staan, maar alles verloopt rustig. Alleen tijdens de collecte zegt de vreemdeling net iets te hard, dat ze eigenlijk voor Ter Apel zouden moeten collecteren in plaats voor de aflossing van het kerkgebouw. Marga moet moeite doen om haar lachen te houden. Voordat de dienst is afgelopen, is hij alweer verdwenen. Achteraf blijkt dat hij in alle kerken van het dorp is geweest. Wat is er toch aan de hand?

De maandag daarop staat Marga met haar boodschappenkarretje in de supermarkt. Ze leunt met haar onderarmen op de kar en bekijkt de Kerstaanbiedingen, Kerstmaaltijden en glitterreclames. Ze zucht. Tja, die profeet (of wat het ook is) heeft wel een punt. Laten we ons eigenlijk niet gek maken door de commercie? Waar kwam dat Kerstkind voor? Voor vrede toch? Maar dan hoef je toch niet zo boos te doen en spullen te vernielen? Aan de andere kant: toen het kindje Jezus een volwassen man was, had Hij hardhandig handelaars van het tempelplein verjaagd. Dat verhaal kent Marta wel. Zo staat Marga een tijdje in gedachten verzonken.

Ineens stoot een man haar aan. ‘Mevrouw?’ Marga schrikt. ‘Wordt u ook zo verdrietig als u naar al die Kerstaanbiedingen kijkt?’ ‘Ja, eigenlijk wel een beetje,’ knikt Marga. ‘Mag ik u dan deze flyer aanbieden? Via deze website kunt u de profeet financieel steunen. Hij heeft namelijk geld nodig om al die vernielingen te betalen.’ Een beetje verbouwereerd pakt Marga het kaartje aan en ze leest wat erop staat. ‘Dus daar hebben ze ook alweer een verdienmodel van gemaakt!’ roept ze verontwaardigd. ‘Daar doe ik niet aan mee!’ Stampvoetend loopt ze de winkel uit en vergeet haar boodschappen.

De avond voor Kerst is er op het plein voor het gemeentehuis een uitgelaten sfeer. Prachtige Kerstmuziek klinkt vanuit de muziektent. Er is eten en drinken in overvloed. Het lijkt wel vrede op aarde. Maar er is ook politie op de been. Er wordt rekening mee gehouden dat de profeet zal verschijnen. Tot nu toe is het gelukkig rustig gebleven. Marga is er ook, met haar zoon en schoondochter en haar twee kleinkinderen. Achter een kraampje is iemand bezig Kerstkaarten te maken. Ze zijn helemaal verdiept in de knipkunst. Ineens springt de profeet het podium op en grijpt de microfoon. ‘Mensen, vergeef mij de vernielingen. Maar blijf denken aan wat ik gezegd heb. Kerst gaat niet om versieringen. Kerst gaat om liefde. Aanvaard de liefde van Hem die in de hemel woont. En heb elkaar lief. Dat is alles. Zorg goed voor elkaar. Fijne Kerst!’ Hij geeft de microfoon terug aan de zangeres en verdwijnt weer net zo onverwachts als hij was gekomen.

En niemand in het mooie dorp aan de Merwede heeft ooit nog iets van hem gehoord.

Geert van Dijk