Echt Sliedrechts - Gezond kleurtje

‘Wat heb jij een lekker kleurtje’ riep de ene vrouw tegen de andere, inderdaad, mooi zongebruinde vrouw tijdens het sporten. Het schoot door mijn hoofd dat het precies een jaar geleden was dat ik te horen kreeg dat ik een melanoom had. En dat sindsdien het ‘gezonde’ kleurtje voor mij een andere lading had gekregen. Plus de waarschuwing die ik kreeg van de dermatoloog. Kijk uit met verbranden! Er zit nu geen pigment dus het is zo gebeurd. De kans dat het terug komt is verhoogd, dus ik moet alert blijven en gelukkig krijg ik controles in het ziekenhuis.

In de puberteit wilde ik alleen maar bruin worden. Ik smeerde me niet in met zonnebrand maar met bak&braad en dan probeerde ik zo lang mogelijk te zonnen. Het verloop ging als volgt: wit-rood-vervellen-wit-rood-vervellen. Ik heb een lichte huid en ik kan nog levendig het pijnlijke gevoel van verbrande schouders voor me halen.

Vroeger was niet alles beter, er was nauwelijks aandacht voor de schade van de zon. En toen ik nog op kantoor werkte zat mijn bureau vast aan dat van een kettingrokende collega. Als hij geen peuk op zijn lip had hangen dan lag er één te dampen in de asbak. Als ik na een werkdag thuis kwam rook ik alsof ik in een nacht doorgehaald had in een bruine kroeg. Dat was vroeger niet beter. Mijn kapsel ook niet trouwens.

Met de kennis van nu ging ik minder in de zon liggen, ik kon er eigenlijk ook helemaal niet tegen en als ik wel ging, dan smeerde ik me in. Het advies is niet voor niks: smeren! Elke twee uur smeren. Smeer alsof je een boterham met pindakaas aan het smeren bent. Lekker dik. En blijf op het heetst van de dag uit de felle zon. Doe er je voordeel mee.

Eerlijk is eerlijk. Ik vind een kleurtje ook gezonder en gezelliger staan. Maar daar heb ik wat op gevonden. Ik smeer gewoon iets op mijn gezicht over de zonnebrand heen. Zo ging ik vandaag naar mijn werk. Ik keek nog even in de spiegel van de lift voordat mijn werkdag begon. Het zag er niet uit alsof ik vandaag ontdekt zou worden voor Hollands Next Topmodel, maar het kon er prima mee door.

Ik begon mijn werkdag “Goedemorgen mevrouw B. Gaat u lekker zitten. Wilt u een kopje thee?” Mevrouw B. keek me aan en zei letterlijk: “MEID! Dat haar van jou heeft ook wel een beurt nodig zeg. Wat heeft de kapper met jouw haar gedaan?” Ik schoot in de lach, maar ze was nog niet klaar: “Ik hoop niet dat je daarvoor betaald hebt, ik zou daar echt geen geld voor uitgegeven hebben.” Wat zijn het toch heerlijke mensen.

Gelukkig zei ze niks over mijn gezonde kleurtje, want toen ik thuis kwam zag ik - in het daglicht - dat ik met mijn huidskleur nu door kan gaan als stand-in voor Donald Trump. Ik ben even scrubben.

Daniëlle Zwanink - Muilwijk