Echt Sliedrechts: Sinterklaas

Sinterklaas is weer aangekomen. Heerlijk. Ik kan enorm genieten van de opwinding en verwachtingsvolle gezichtjes van de kinderen. Waar ik moeite mee heb zijn de volwassenen die de behoefte voelen om te klagen over het gebrek aan zwart bij de pieten en dan vooral de manier waarop dat gaat.

Als ik terugdenk aan Sinterklaas dan zijn dat warme herinneringen. Hoewel, ik heb weleens op school (heel streng) van Sinterklaas te horen heb gekregen dat ik echt wat minder moest kletsen. Ik schrok me wild, maar niet genoeg om er ook maar iets aan te veranderen.

Op pakjesavond was het al vroeg donker, op de brandende kachel stonden stukjes banketletter op te warmen en we kregen kruidnootjes en pepernoten. Geen kruidnoten met chocolade, karamel-zeezout, truffel, cookie dough, appeltaart, tompouce, pistache of koffiesmaak. Nee. Gewoon kruidnoten en ze smaakten heerlijk.

Er stonden sinterklaasliedjes aan en we ‘moesten’ meezingen, want dan zou Sinterklaas dat horen en wie weet…. Dat was genoeg reden voor mij en mijn zussen om uit volle borst te zingen totdat de buurman keihard op de ramen klopte. Als mijn blaas in de staat van nu geweest was had ik ongetwijfeld in mijn broek geplast, zo spannend! Er werden kruidnoten de keuken in gegooid en terwijl we naar de achterdeur renden, ging de bel van de voordeur. Dat werd weer rennen, maar nu naar de voordeur. En wat stond daar? Dé zak! DE ZAK!! We sleepten met zijn drieën de zak naar de kachel waar we met zijn allen gingen zitten om cadeautjes uit te pakken. Om de beurt en we kregen allemaal iets leuks. Met recht een heerlijk avondje. Met drie meiden in huis waren wij zeker geen Blue Band gezin, maar wat waren dit leuke avonden.

Zulke herinneringen gun je toch elk kind? Het is al verdrietig genoeg dat het niet vanzelfsprekend is en gelukkig zijn er tal van initiatieven waaronder ‘Samen voor Sliedrecht’ die er voor proberen te zorgen dat elk kind iets leuks krijgt.

Laten wij ons als volwassenen druk maken om belangrijkere dingen dan de kleur van Piet. Of beter nog, gewoon (mee)genieten met het plezier van de kinderen. Mijn kleindochter is bijna drie en ze weet niet beter. Het zal haar ook een worst wezen, als Piet maar leuk en gek doet. En het is tenslotte een kinderfeest.

Misschien mag je wel bij de buren op de ramen kloppen of het feest meevieren met je kinderen of in mijn geval kleinkinderen. Gewoon genieten, ik kan het iedereen aanbevelen. Er is al genoeg ellende en rottigheid in deze wereld en daar hoort dit nou juist niet bij.

Daniëlle Zwanink