Echt Sliedrechts: Camper

Vorige week dinsdag werd het nieuwe dagelijks bestuur van ons dorp gekozen. Het betekende ook het afscheid van de twee wethouders, die tot dan toe het Sliedrechtse schip op koers hielden. Een van die twee wethouders houdt ervan met zijn gezin op reis te gaan met een camper. En daar had hij in het zijn afscheidsspeech ook over. Als cadeau kreeg hij een beamer, zodat hij op vakantie de Sliedrechtse raad nog “live” zou kunnen volgen. 

Hij vertelde daarbij ook dat hij (in ieder geval) één gedane belofte aan Sliedrechters niet kon nakomen. Daarom maakte de wethouder van deze kans gebruik te pleiten voor camperplaatsen in Sliedrecht. Als suggesties gaf hij de kade langs de Havenstraat en ooit ergens over het spoor. De suggesties deed hij in de vorm van een motie, dat was wel bijzonder. De wethouder zei de spelregels rond moties tot in de puntjes te kennen, dus weet hij ook dat het indienen van moties is voorbehouden aan leden van de raad. Wethouders zijn daar al bijna 25 jaar geen lid meer van kunnen dus moties indienen. Dat weet hij net zo goed als ik, dus rangschik ik het maar onder de “spielerei”. Wat hij ook net zo goed weet (en vast en zeker nog beter) dan ik, is waar hij woont: aan een mooie (wel hartstikke drukke) weg. Die ook al heel lang aan weerszijden wordt geflankeerd door kastanjebomen. Dat het met die bomen niet goed gaat, is gemakkelijk vast te stellen; de bladeren verkleuren al heel vroeg in het jaar en de herfst begint voor deze bomen al ver voor de start van de meteorologische herfst.

Vorig jaar meldde de gemeente Sliedrecht dat de slechter wordende conditie van de bomen meerdere oorzaken heeft: de standplaats, het veranderend klimaat, ziekten in de kastanjebomen zoals de kastanjebloedingsziekte. Ook zegt de gemeente dat het behouden van de “Kastanjelaan” prioriteit heeft. Het behouden heeft dus voorrang boven andere mogelijkheden. Als een boom het loodje legt, wordt die in de regel te vervangen. Her en der is dat intussen ook keurig gebeurd. Ook bij de wethouder voor de deur moest een kastanjeboom om. Wat wel een beetje bijzonder is, dat over een afstand van een meter of 20 van de plek waarde wethouder woont, vier kastanjebomen volgens de prioriteitsregels zijn vervangen. Maar dat dit niet gebeurde met de verwijdere boom voor diens huis. Daar ligt een kaal, dichtgestraat trottoir, waardoor het in- en uitparkeren van een camper een fluitje van een cent is. Dus is de motie ook nog eens deels overbodig: er is al één camperplek in Sliedrecht.

Gerrit Venis