Nieuwe Nederlanders - ‘Machmoed is een gave van Allah’

SLIEDRECHT Integratie van nieuwe Nederlanders is waar dominee Gerard Vrooland zich met hart en ziel voor inzet. In de komende maanden vertelt hij maandelijks een verhaal uit de praktijk.

door Gerard Vrooland

,,Dankzij Machmoed ben ik hier.” Dat zei Mohammed toen ik hem en zijn vrouw vroeg of ze het niet moeilijk vonden dat ze Machmoed kregen. Hij is gehandicapt en heeft voortdurend intensieve zorg nodig: ,,Waren jullie niet teleurgesteld in Allah?” ,,Nee, we hebben nooit geklaagd toen hij geboren werd. Hij is een deel van ons. Hij is onze ziel. We zien hem als een gave van Allah.” 

Machmoed laat zich kennen als een jongen die altijd plezier lijkt te hebben. Toch heeft zijn leven vaak aan een zijden draadje gehangen. Voor de oorlog had Mohammed werk in Aleppo. Hij verdiende zijn brood met het repareren van elektrische apparaten en in de winkel verzorgde hij de inkoop en verkoop. Maar in 2011 brak de oorlog uit. Machmoed was toen ongeveer een jaar oud. Het gezin moest vluchten en kwam terecht in Afrin. Gaandeweg bleek dat Machmoed steeds meer medische zorg nodig had. Voortdurend moest Mohammed met zijn vrouw vechten voor het leven van Machmoed. Ze leefden in Afrin samen met vier andere gezinnen in één huis. ,,Dat was de moeilijkste tijd. Buiten vochten soldaten met elkaar. Binnen was er honger. Mijn moeder verkocht alles wat zij had om de vijf gezinnen in leven te houden. Ik kon geen werk krijgen en voor mijn zoon waren er geen medische middelen om hem goed te verzorgen. Om mijn gezin te redden vluchtte ik naar Turkije. Na een half jaar kwam mijn vrouw met ons zoontje. Ook in Turkije kreeg ik geen hulp omdat we daar gezien werden als illegale Koerden. We werden gediscrimineerd. Vooral in Istanboel was het heel moeilijk. Het leven van mijn zoon was steeds in gevaar. Na jaren van onzekerheid en spanning kregen we hulp van de UN. In die organisatie bestaat het programma van resettlement, daardoor konden wij in 2019 met een vliegtuig naar Nederland komen en kregen we een legaal verblijf met alle zorg voor mijn zoon. In 2022 werd Larissa geboren. We zijn heel dankbaar.” 

Ik vroeg nog eens of ze door al die zorgen niet gingen twijfelen aan hun geloof. ,,Allah was onze enige hoop. Het gebed heeft ons geholpen toen het moeilijk was. Ook mijn ouders waren een grote steun voor ons in het geloof.” Zouden ze terug willen naar hun land als daar vrede zou zijn? ,,Ja, daar hebben we onze familie. Maar we zijn heel blij dat we hier in Nederland goed zijn opgevangen. We hebben het goed met onze buren en de mensen hier zijn vriendelijk.” Ze benadrukten nog eens hun blijdschap en toen ik vroeg of ze nog iets wilden zeggen tegen de Sliedrechters, zeiden ze dat ze graag iets terug willen doen voor de Nederlanders. ,,Wij zien geen verschil tussen het christendom en de islam. We voelen ons hier thuis als moslim.” 

Mohammed bezoekt af en toe onze gespreksgroep in Pand 33. Daar spreken we heel open over de overeenkomsten en verschillen tussen islam en christendom. Wie iets van die verschillen wil weten, kan kijken op YouTube (www.youtube.com/@g.vrooland 5103). Tijdens het bezoek bij Mohammed heb ik heel veel plezier gehad met de supervrolijke Machmoed en Larissa. Ze zijn een aanwinst voor Sliedrecht.