Wethouder Ton Spek volgt zijn roeping: ‘De cirkel is rond’

SLIEDRECHT Zijn moeder zag het al toen hij nog een kleine jongen was: Ton zou later iets doen voor de samenleving. Die intuïtie bleek raak. Na een lange loopbaan in de hulpverlening — bij het voormalige RIAGG, de Maatschappelijke Opvang in Eindhoven en een intensieve politieke carrière in Sliedrecht, staat hij nu aan de vooravond van een nieuwe bestemming. Eerst rondt hij zijn theologieopleiding versneld af; daarna kiest hij volledig voor het predikantschap. ,,Dit is wat God voor mij heeft uitgestippeld. Alles wat ik de afgelopen jaren heb meegemaakt, komt nu samen. Hier ligt mijn hart,” benadrukt Spek.

door Nanny Yap 

De wethouder is in Sliedrecht een vertrouwd gezicht. Tussen 2014 en 2018 was hij raadslid voor het CDA, daarna acht jaar lang wethouder. Zijn portefeuille was breed — van Beheer Openbare Ruimte tot Wonen en Vluchtelingenopvang — onderwerpen die regelmatig tot stevige discussies leidden. Toch bleef Spek in die jaren vasthouden aan één uitgangspunt: de inwoner moest centraal staan. Bij elk nieuw plan stelde hij twee vragen. Eerst: wat betekent dit voor de toekomst van Sliedrecht? En daarna: wat betekent dit voor de inwoners die ermee te maken krijgen? De besluiten van de gemeenteraad waren voor hem leidend. Tegelijk zocht hij steeds naar een uitvoering waarin mensen zich gezien en serieus genomen wisten, juist wanneer besluiten ingrijpend waren of emoties hoog opliepen.

MOMENTEN DIE RAKEN

,,Als ik terugkijk op mijn politieke loopbaan, zie ik talloze momenten die me raken. Je werkt samen ergens naartoe, je doet beloften. Het geeft mij veel voldoening als wij die, als College en ambtenaren, kunnen waarmaken. Dat zijn de dagen waarop je weet waarom je dit werk doet. Geen dag is hetzelfde en juist dat maakt het mooi.” Diezelfde loopbaan laat hem ook een duidelijke verandering zien. ,,In de acht jaar dat ik wethouder was, is de toon verhard. Het gaat minder om de inhoud en steeds vaker om de persoon. Ik zie hoe verschillen worden uitvergroot, terwijl overeenkomsten juist zouden moeten verbinden. Het algemeen belang lijkt soms te verdwijnen achter groepsbelang, Dat voel je, ook als bestuurder.” Die verschuiving raakt hem persoonlijk. ,,Ik merk dat er vaker strijd wordt gevoerd dan dat er een echt debat plaatsvindt. Dat doet iets met je. Ik geloof dat politiek begint bij waarden: waar willen we als gemeenschap naartoe? Maar ik zie dat de politiek steeds vaker wordt gedomineerd door de waan van de dag. We reageren op incidenten. Voor je het weet is ieder incident een crisis. Terwijl goed bestuur juist vraagt om rust, richting en het vermogen om verder te kijken dan de actualiteit."

ZORG

Spek begon zijn loopbaan in de zorg. Na zijn mbo-opleiding Maatschappelijke Dienstverlening volgde hij hbo Maatschappelijk Werk. Zijn scriptie — Troosten, een weg naar het hart — bleek achteraf veel meer dan een afstudeeropdracht. Het werd een thema dat als een rode draad door zijn werk en leven zou lopen. Binnen het maatschappelijk werk hield hij zich bezig met uiteenlopende vraagstukken, waaronder schuldhulpverlening. Hij zag van dichtbij hoe mensen die al diep in de schulden zaten, door malafide hulpverleners nog verder wegzakten. Die confrontatie raakte hem. Het versterkte zijn overtuiging dat echte hulp begint bij luisteren, nabijheid en oprechte betrokkenheid. Met de benodigde diploma’s op zak ging hij aan de slag bij het RIAGG, waar hij cliënten begeleidde die vaak op kwetsbare momenten in hun leven aanklopten. In die jaren ontdekte hij dat zijn kracht niet alleen lag in het bieden van praktische steun, maar ook in het geven van troost: precies het onderwerp van zijn scriptie. Parallel aan zijn werk trad hij enkele keren per jaar op als voorganger in kerken door het hele land. Wat begon als een nevenactiviteit, groeide uit tot een roeping. In de stilte van de kerkzaal, tijdens gesprekken na een dienst, merkte hij dat dezelfde vaardigheden die hij in de hulpverlening gebruikte — luisteren, nabij zijn, troost bieden — daar misschien nog wel sterker tot hun recht kwamen.

VOORGANGER

Ook tijdens zijn wethouderschap bleef Spek voorganger. Die rol liet hij nooit los: het was zijn vaste bron van inspiratie. Tegelijk zag hij hoe het aantal beschikbare voorgangers afnam. ,,In het begin leidde ik acht tot tien diensten per jaar. Nu zijn het er dertig,” zegt hij. Die groei raakte hem en zette hem aan het denken over zijn toekomst. Eerder volgde hij een masteropleiding Theologie, maar die rondde hij niet af omdat hij de klassieke talen niet beheerste. Nu kiest hij bewust voor een hbo-opleiding, die hij versneld in tweeënhalf jaar kan afronden. ,,?ls ik goed mijn best doe! Ik kijk ernaar uit om weer deel uit te maken van een geloofsgemeenschap. Niet alleen vanaf de kansel, maar ook in het gewone leven van mensen. Daar ligt mijn hart.” Voor Spek voelt deze stap als een logisch vervolg op alles wat hij tot nu toe heeft gedaan. ,,Alles wat ik de afgelopen jaren heb meegemaakt en geleerd, heeft mij gevormd tot de Ton die ik nu ben. Het komt nu allemaal samen. Voor mij is de cirkel rond.”