'Jongeren, ruim je rotzooi op'

SLIEDRECHT - Evert Plugge is 66 jaar, houdt van jeu de boules, zwemmen en de natuur. Niels den Ouden is 18 jaar, houdt van voetbal en hangen of uitgaan met zijn vrienden. Voor de tweede aflevering van Jong Ontmoet Oud schoven ze vrijdagavond aan tafel in Elektra om elkaar beter te leren kennen. Om te praten over het Sliedrecht van toen en nu. De jongeren van toen en nu. De verschillen en de raakvlakken.

Door Caroline Voorbergen

Evert Plugge weet nog goed hoe Sliedrecht er uit zag toen hij 18 was. ,,Het was een stuk rustiger en veel minder bebouwd. We konden nog gewoon voetballen op de dijk. En er was meer natuur, waar ik met vrienden vogels ging kijken. Ook waren we veel bij het Plaatje van Volker te vinden waar met buizen speelden. Of cowboytje, verstoppertje. Ja, toen was ik wel wat jonger dan 18, hoor."

,,Ik heb ook veel gevoetbald in mijn straat", reageert Niels. ,,En toen de straat open lag speelden we in het zand." Maar verder geeft hij toe dat hij 'spelletjes doen' toch vooral associeert met de X-box en de Playstation. ,,De jeugd zit tegenwoordig veel meer binnen", constateert Plugge. ,,Mijn kleinkinderen van 5 spelen nu al met de smartphone." ,,Jonge kinderen zitten inderdaad nog meer binnen dan wij. Ik zie dat ook bij mijn jongere zusje. Wij voetballen in ieder geval nog in de voetbalkooi. En in de zomer zwemmen we veel in de haven."

,,Wist je dat wij daar vroeger zwommen in een soort kooi?", haalt Plugge nog een herinnering op. ,,Dat was toen het zwembad van Sliedrecht. Een kooi in de haven, gewoon in de openlucht. Ik zwom daar elke dag met vrienden, zolang het niet vroor. Gerrit Hommerson was toen de badmeester. Je had een duikplank en verkleedhokjes", vertelt Plugge, ,,met kijkgaatjes", voegt hij er lachend aan toe. Maar ideaal was het niet, weet hij ook. ,,Als er op de scheepswerf gewerkt werd zwom je tussen de dooie paling en de drollen." Nu trekt hij drie avonden in de week zijn baantjes in het zuivere bronwater van De Lockhorst. Hij fietst, wandelt, kijkt nog steeds graag naar vogels, heeft zijn eigen volkstuin, speelt jeu de boules en doet vrijwilligerswerk in het preventieteam zakkenrollerij. ,,Mijn week is goed gevuld; ik kom vaak tijd te kort."

Niels zit in het examenjaar van de havo in Papendrecht. Hij heeft twee bijbaantjes: zaterdagochtendkracht bij Scheepswerf Boer en eetgenootje in Waerthove. ,,Als eetgenootje ben je een soort maatje voor dementerende ouderen", licht Niels zijn baantje toe. ,,Ik leer er veel van, maar doe het eerlijk gezegd vooral voor bijverdiensten. Om mijn biertje te kunnen betalen. En tegenwoordig ook mijn zorgverzekering." Plugge knikt goedkeurend. ,,Prima. Zo leer je met geld omgaan."

Nu Niels 18 is mag hij over drie weken voor het eerst stemmen. Maar hij heeft zich er niet in verdiept. ,,Ik stem wel wat mijn moeder stemt." ,,Als je het ergens niet mee eens bent, kun je daar nu met je stem iets aan doen", doet Plugge eerst een dappere poging. ,,Maar ach, het is ook moeilijk, hoor jongen, die politiek", geeft hij vervolgens toe.

Plugge weet overigens goed de weg op het gemeentekantoor. Hij werkte er 31 jaar. ,,Ongediertebestrijding, bedrijfsafval uitzoeken, zout strooien in de winter, uitzettingen als mensen hun huur niet konden betalen", somt hij enkele van zijn uiteenlopende werkzaamheden op. Het brengt hem op één van zijn grootste ergernissen in Sliedrecht. ,,Ik heb nog de vuilnisbakken geplaatst, waar de jongeren helaas nooit hun rotzooi in gooien. Bierflesjes worden gewoon in het groen gedumpt. Ik heb daar zo'n hekel aan. Heel vaak spreek ik ze er op aan. Sommigen hebben er dan wel begrip voor, anderen draaien zich gewoon om." ,,Ik moet heel eerlijk toegeven dat ik ook wel eens mijn troep op de grond heb achtergelaten", zegt Niels. ,,Als er vlakbij een bak staat, gooi ik het wel weg, maar ik neem het niet mee naar huis als er geen bak staat, zoals bij het skatepleintje in het Feitsmapark." ,,En daarvoor rijdt een oud-collega van mij elke dag door het dorp om het op te ruimen", zegt Plugge. Vervuiling is een thema dat hem raakt. ,,De natuur gaat met grote stappen achteruit. We houden dieren in megastallen en schrikken dan als er ziektes uitbreken. We ontbossen de Braziliaanse regenwouden en verbazen ons als er overstromingen plaatsvinden. Ik kan me daar grote zorgen over maken." Niels haalt zijn schouders op. ,,Ik ben wel op de hoogte dat dit allemaal gebeurt, maar het voelt voor mij toch als een gevaar dat nog ver van ons verwijderd is."

Een gevaar dichter bij huis is het geweld op straat. Daar kan Niels wel over mee praten. Onder de viaduct heeft hij al menig knokpartij gezien. ,,Zelf ben ik niet iemand die de klappen als eerste uitdeelt, maar als ik mij moet verdedigen doe ik dat wel." Vaak gaat het om rivaliteit tussen groepen uit verschillende dorpen. ,,Daarom hebben wij nu geen kermis meer, denk ik. Omdat het vorige keer uit de hand liep tussen een Hardinxveldse en Sliedrechtse groep."

Die rivaliteit is niet van nu, weet Plugge. ,,Ook in mijn tijd was die er. Niet alleen met Hardinxveld, maar ook met Gorinchem en Dordrecht." Zelf heeft hij nooit iets aan den lijve ondervonden. ,,Ik heb een paar jaar geleden wel eens een knaapje van 9 uit Dordt met een mes zien zwaaien. Dat ging ook om rivaliteit met Sliedrechtse jeugd. Dan weet je toch niet wat je ziet! Maar ik heb me verder nooit bedreigd gevoeld. Ik ga nog altijd zonder vrees 's avonds de straat op. We mogen ons best gelukkig prijzen dat we in Sliedrecht wonen, want in de grote steden is het elke avond raak."

Daar is Niels het mee eens. ,,Ik hoef hier ook niet weg. Er is hier genoeg te doen en toch niet zoveel herrie als in Rotterdam. Hier kun je tenminste nog uitslapen op zondag." ,,Op de kerkklokken na dan", vult Plugge lachend aan.

Ze lopen samen de trap af bij Elektra. Bij de deur nemen ze afscheid. ,,Wat gaat u nu doen?", vraagt Niels. ,,Ik ga naar huis, een bakkie koffie drinken en kijken of we nog een medaille hebben gewonnen op de Olympische Spelen. En jij?" ,,Ik ga nog even voetballen onder de viaduct." ,,Veel plezier, jongen."