Van hier en daar, van overal: huisvuil

SLIEDRECHT In de fotocollectie van de Historische Vereniging Sliedrecht zit een mooi plaatje van een man indienst van de gemeente Sliedrecht, die een bak huisvuil leegkiept in een houten kar, getrokken dooreen paard.

Een is een afbeelding uit de jaren 1910-1920. Hoe vaak het huisvuil toen werd opgehaald in niet precies te zeggen, ‘t zal wel een keer in de week geweest zijn. Gemotoriseerde huisvuilwagens werden in de grote steden rond 1937 ingezet. In dorpen als Sliedrecht zal die ontwikkeling zo goed als zeker pas na de Tweede Wereldoorlog hebben plaatsgevonden. Tot in de jaren vijftig, vorige eeuw, zorgden de Sliedrechtse huishoudens zelf voor een afvalbak. Meestal een oude ketel waar men voorheen de was in deed. Zo’n oude wasketel stond ergens achter het huis en werd op straat gezet als het nodig was.

DODGE HUISVUILAUTO

Sliedrecht had rond 1950 een Dodge huisvuilauto met een benzinemotor en een laadbak met kleppen aan beide zijkanten. Vermoedelijk had de Dodge een automatische versnellingsbak. Aan de rechterzijkant van de cabine, buiten, zat een extra stuur dat lopendeweg bediend kon worden voor het manoeuvreren. Onder het buitenstuur zat een tweede handrem. De Dodge reed met zogenaamde kruipsnelheid en kon worden stil gezet met behulp van die handrem. De chauffeur was tegelijk huisvuilophaler met een of twee helpers.

HOEVEELHEDEN HUISVUIL

De hoeveelheden huisvuil van toen zijn niet te vergelijken met nu. In WO II werd nauwelijks iets weggegooid en kort daarna ook niet. De hoeveelheden verpakkingsmaterialen en plastics die we tegenwoordig aantreffen bestonden toen nog niet. Melk werd getapt in je eigen melkkoker of in een emmer. De groenteboer kwam aan de deur en deed de bestelling in een houten bakje van de klant. Bij de slager ging alles in een papiertje en vervolgens in je eigen tas. De kruidenier kwam aan huisvragen wat er nodig was en leverde het af in een doosje of in je tas die je daar steeds voor gebruikte. De boodschappen van nu passen niet meer in dat doosje van de kruidenier. Tegenwoordig is soms een winkelwagentje nog te klein. Later kreeg Sliedrecht een huisvuilemmer die paste in een kiepsysteem van een huisvuilauto. Vervolgens kwamen de plastic huisvuilzakken. Daarna werd overgegaan op de kunststofhuisvuilcontainers. Eerst alles in één container. Toen kwam er een groene bij en later nog een blauwe voor het papier. Glas in de glasbak. Meer welvaart, meer afval.

‘t Schrijverke