,,Het was voor mij de normaalste zaak van de wereld om op die oproep te reageren”, laat Desiree Kon weten. ,,Mijn man stond ook helemaal achter de oproep en was het er helemaal mee eens dat ik de zorg weer in ging in deze tijd.” Sinds 2015 werkt de Hardinxveldse volledig bij het Installatiebureau Kon. ,,Hiervoor was ik leidinggevend verpleegkundige in Vlaardingen op een revalidatie-afdeling. En ik was destijds op een punt beland dat ik de zorg een beetje zat was. Ik kon het gewoon niet meer. Ik deed al de administratie in de zaak van mijn man, maar aangezien ik ook managementambities had, ben ik volledig in de zaak gegaan. En ik ben gegroeid in mijn functie. Ik hou me nu echt bezig met het management”, zegt de algemeen directeur. ,,Ik heb echt de allerleukste baan ooit.”

De eerste keer dat we met z’n vieren thuis waren, moesten we er nog om lachen

En de zorg miste Kon eigenlijk helemaal niet. ,,Ja soms mis je het misschien wel, maar soms ook helemaal niet.” Toen was daar de oproep en de Hardinxveldse moeder van twee jongens meldde zich meteen. ,,Ik kon ook gelijk aan de slag in een verzorghuis in Lexmond. Maar toen werd ik na twee weken ziek. Het was geen corona, want de test was negatief, maar ik was er wel even uit. Met het hele gezin gingen we toen wel twee weken in quarantaine. Op Tweede Paasdag kon ik gelukkig weer aan de slag in een verpleeghuis van Rivas in Gorinchem. En daar ben ik niet echt de cliënten gaan verzorgen, maar heb ik met een paar anderen een crisisteam opgestart. Daarmee wilden we de getroffen verpleegafdelingen helpen. En ik kan zeggen dat dat echt zijn vruchten heeft afgeworpen. Wij hebben echt kunnen voorkomen dat cliënten kwamen te overlijden.”

Maar het zat Kon niet echt mee. Zo’n drie weken geleden was ze lekker aan het werk in het verpleeghuis. Ze moest niezen en werd een beetje verkouden. Weer deed ze een test en deze keer was de uitslag positief. Voor de tweede keer moest weer het hele gezin in quarantaine. ,,De eerste keer dat we met z’n vieren thuis waren, moesten we er nog om lachen. De zaak ging gewoon door en er was verder met ons niets aan de hand. De tweede keer dat we in quarantaine gingen, was er meer angst. Ik was namelijk wel op de zaak geweest en had mensen gesproken. Er was daardoor veel onrust. Gelukkig was er ook deze keer weinig met ons aan de hand. Ik was alleen verkouden en mijn man en kinderen hadden niks. Niemand in mijn omgeving is ziek geworden.”

Hij vond het heel erg tof dat ik in de zorg ging helpen

Op dit moment is Kon niet meer werkzaam in de zorg. ,,Maar ik blijf paraat voor het crisisteam als ondersteund verpleegkundige”, laat ze weten. ,,Ik heb in al die weken zoveel mensen leren kennen. De zorg zelf mis ik niet echt, maar die passie die de verpleegkundigen tonen voor hun vak die mis ik wel. En het beeld dat vaak in de media wordt geschetst van verpleeghuizen, dat klopt niet altijd. Het is echt niet allemaal kommer en kwel daar. Het is wel een rollercoaster van emoties, maar de dankbaarheid van de cliënten die je ervoor terug krijgt, is heel erg mooi. Zij waarderen het hoe het nu gaat. Er zijn niet altijd de vaste medewerkers tijdens de coronacrisis, maar daar wordt weer waardering over uitgesproken.”

En mooie verhalen heeft de Hardinxveldse zeker te vertellen. Bijvoorbeeld over de raambezoeken. ,,Er is een beeld dat ik nooit meer ga vergeten. Een man van 102 wilde nog afscheid nemen van zijn kleinkinderen. Een kleinkind was op zijn kamer en een kleinkind was buiten bij het raam. Het was zo’n mooi moment om afscheid van elkaar te nemen. De kleinkinderen waren heel dankbaar dat het op deze manier kon.” Ook laat ze weten dat er in de verzorghuizen initiatieven genoeg waren voor de cliënten, zoals kinderen die tekeningen maakten, mensen die muziek buiten speelden tot bloemen die langs werden gebracht.

Het zijn gekke tijden nu, beaamt ook Kon. Maar ze kijkt terug op een hele mooie tijd die weken in de zorg. Haar oudste kind (9) is super trots. ,,Hij vond het heel erg tof dat ik in de zorg ging helpen. Mijn jongste kind is wel gewend dat ik vaak van huis ben, die ging gewoon lekker mee in de flow. Het is goed voor de kinderen om te leren dat je moet helpen. En dat begrijpen zij ook heel goed. Voor mij als persoon was het een mooie ontwikkeling. Het heeft mij weer allemaal nieuwe kansen geboden”, besluit ze.

Door Esther Coumans

prive
Foto: prive