,,Morgen stond de onthulling gepland en dat kan natuurlijk niet doorgaan. Het is wat het is en dat accepteer ik uiteraard, maar het is tóch lastig. 4 mei is ook al weggevallen en hebben we op een andere manier beleefd. Nu lijkt ook deze bijzondere dag gewoon voorbij te gaan en dat is echt jammer." In 2005 begon Van der Starre, wiens vader Bas wel terugkeerde van de razzia maar een oorlogstrauma opliep, met een persoonlijke zoektocht. Dat leidde tot een digitaal monument op www.merwedegijzelaars.nl. ,,Mijn vader was toen al overleden, maar ik merkte dat ik door de verhalen van andere mannen op te schrijven, ook dichter bij de geschiedenis van mijn vader kwam. Vorig jaar kreeg ik door de NOS-documentaire ook weer veel reacties. Ik heb zelf in die zoektocht dingen een plek kunnen geven en kunnen loslaten, maar er zijn zoveel kinderen en kleinkinderen van de Merwedegijzelaars, die dit raakt. Zeker in de meimaand en helemaal in deze tijd waarin veel mensen toch veel thuiszitten. Ze gaan meer nadenken, slapen slechter. Het grijpt ze nog meer aan."

Vier mei was ondanks alle begrip voor de omstandigheden een deceptie voor Van der Starre. ,,Normaal leg ik zelf met mijn moeder een krans voor de Merwedegijzelaars bij het oorlogsmonument. Dat is een ritueel en heeft voor ons echt een functie. Dat viel nu weg en dat maakte het echt anders. We waren er beiden de hele dag onrustig door." Het monument, gemaakt door kunstenaar Richard van der Koppel uit Genderen, is zo goed als af. ,,Het was nog even spannend of dat op tijd zou lukken, maar dat is nu geen issue meer. Ik heb het nog niet helemaal af gezien, dat wilde ik tot de onthulling bewaren. Hopelijk kunnen de monumenten in het najaar worden onthuld en anders wordt het mei 2021. We moeten ons maar schikken naar de omstandigheden, dat heb ik wel van mijn vader geleerd."

Hoe 16 mei er nu gaat uitzien? Van der Starre schiet vol en slikt: ,,Ik ga op die datum altijd naar de huidige plaquette in Sliedrecht of het monument in Hardinxveld. Ik wil dan even op die plek zijn om me ermee te verbinden en een roos neer te leggen. Maar mijn moeder haal ik dit jaar dus niet op. Ik ga wel even naar haar toe en we gaan met wat ruimte ertussen op een bankje buiten koffie drinken, maar even knuffelen zit er nog niet in. Ik zal ook contact hebben met de nabestaanden die in de commissie zitten voor de monumenten in Werkendam en Hardinxveld-Giessendam, ook dat voelt dan verbonden. We ervaren het nu echt een beetje als 'leeg', maar uiteindelijk wordt het ook gewoon weer avond en gaat die beladen dag weer voorbij. We tellen af naar een mooie, passende onthulling voor het monument, dat er in ieder geval gaat komen."

door Marjanne Dijkstra