Het was in september vorig jaar dat Lorenzo naar de huisarts ging met een grote moedervlek. ,,Ik had die al een tijd, maar nu werd hij opeens heel erg groot en ging ook bloeden en jeuken. De huisarts stuurde me door naar de dermatoloog, die liet een biopt nemen en het bleek melanoom, een agressieve vorm van huidkanker." Vrij snel lag Lorenzo op de operatietafel: er waren twee operaties nodig om de kanker goed te verwijderen. Tijdens de eerste operatie in september werd de melanoom weggehaald en in oktober werden de huid rondom de tumor en de poortwachtersklier verwijderd, om de kans op uitzaaiingen zo klein mogelijk te maken.

Bij de eerste nacontrole bleek het al echter meteen weer 'fout' bij Lorenzo. ,,Er werd weer een biopt genomen en de bult die onder mijn huid zat, bleek melanoomcellen te bevatten. Helaas is het niet te opereren, de tumor zit te dicht bij een zenuw die mijn mond aanstuurt. Als die wordt geraakt heeft dat invloed op eten, drinken, spreken en alles wat je met je mond doet." Daarom werd immuuntherapie gestart die elke drie weken via een infuus wordt toegediend. Lorenzo ligt daarvoor drie uur aan het infuus in het ziekenhuis en de artsen hopen daarmee de tumor te verkleinen, waardoor hij wel te opereren is.

In de tussentijd voelt de jonge Sliedrechter, die vlak voor hij ziek werd als ICT'er zou beginnen aan een nieuwe baan, zich - zoals hij zelf zegt - 'kut'. ,,Ik ben moe, heb weinig eetlust, heb spierpijn, stijve spieren en mijn temperatuur schommelt heel erg." Zijn moeder Esther vult aan: ,,En er staat hem straks nog een ingrijpende operatie te wachten. Hij loopt in feite met een tijdbom in zijn lijf en we hebben een lijst aan instructies wanneer we meteen moeten bellen. Na de operatie waarbij deze tumor wordt weggehaald zal hij waarschijnlijk ook weer immuuntherapie krijgen, dus dit is nog een traject van jaren. In die periode willen we graag zijn conditie op een goed niveau houden en zijn lijf zo goed mogelijk laten aanvoelen."

En daar komt het probleem om de hoek, want de zo gewilde massages en fysiotherapie om zijn lijf in conditie te houden, worden niet vergoed door verzekeraar VGZ. Lorenzo grapt nog: ,,Mijn eigen risico is voor de komende vijftig jaar in ieder geval op." Het probleem blijft echter lastig. Esther legt uit: ,,Vanuit de basisverzekering is niets vergoed, dat komt pas als je aan het revalideren bent en niet als je nog wordt behandeld. Er is nog iemand die veel van verzekeringen weet bezig om van alles uit te zoeken, maar ik wilde niet langer wachten. Ik ben een alleenstaande moeder met drie kinderen en ik kan dit niet alleen opbrengen. Ik moest heel veel drempels over, maar samen met Lorenzo hebben we hier toch toe besloten." De twee zijn al heel blij met de toezegging van Glenn Hartog van Healthcenter Get Healthy, een oud-klasgenoot van Lorenzo. Esther: ,,Van hem mag Lorenzo een keer in de week komen trainen bij hem en dat geeft alweer wat ruimte. We hebben helaas nog wel extra financiële hulp nodig om behandelingen te kunnen betalen die Lorenzo's lijf fijner laten aanvoelen."

Lorenzo wordt wat vermoeider tijdens het gesprek en zijn ziekte heeft niet alleen invloed op hem, maar ook op zijn moeder, zusje en broertje. Esther vertelt: ,,Zij zijn 16 en 13 en gaan er op hun eigen manier mee om. Soms zijn ze boos en dan weer onverschillig. Na de zomer mogen zij allebei weer naar school en afstand houden onderling hoeft niet meer. Voor hen is het door het contact met Lorenzo echter wel van belang dat ze dat doen, dus ben ik op school geweest. Het heeft invloed op ons allemaal, maar we vechten hard door voor Lorenzo."

Ook bijdragen voor behandeling voor Lorenzo? Kijk op www.gofundme.com/team-lorenzo om te doneren.

door Marjanne Dijkstra