Ineke Kraijo schrijft verhalen: ‘Voor kinderen schrijven, werkt het natuurlijkst’
22 september 2021 om 11:33 MensenHARDINXVELD-GIESSENDAM Ineke Kraijo (46), geboren en opgegroeid in Hardinxveld-Giessendam, was eerst advocaat maar nadat zij ernstig ziek werd en niet meer kon werken, besloot ze schrijfster te worden. In september komen alweer haar 34ste en 35ste boek uit.
Ineke heeft nooit een langgekoesterde wens gehad om schrijfster te worden. Ze was advocaat, tot ze heel ziek werd. ,,Ik kon niet meer werken en dacht na over wat ik nog wel kon doen. Ik ben een cursus kinderverhalen schrijven gaan volgen, omdat me dat wel wat leek. Mijn docent zei dat ik talent had en dat ik daar wat mee moest doen, maar ik dacht: ‘dat zegt hij vast tegen iedereen’. Maar toen mijn moeder, die leerkracht was van een groep 8, een verhaal van mij voorlas aan kinderen, merkte ik dat dit aansloeg.”
Het eerste kinderboek van de hand van Ineke volgde, in 2009. Inmiddels komen boek nummer 34 en 35 in september uit: ‘Het raadsel van de gravin’ dat een spannend verhaal is over een hotel in Zeeland, plus een startboekje voor kinderen die net begonnen zijn met lezen: ‘Waar is juf Saar?’. De boeken die Ineke schrijft, zijn met name kinderboeken en boeken voor jongvolwassenen. Voor deze doelgroep schrijft Ineke het liefst, merkt zij. ,,Het klinkt suf, maar voor kinderen schrijven, werkt het natuurlijkst voor mij. Het gaat meer vanzelf.”
Door het schrijven voel ik me meer dan alleen een patiënt of moeder
Ineke is nog steeds ziek, maar haalt voldoening uit haar schrijfwerk. ,,Door het schrijven voel ik me meer dan alleen een patiënt of moeder. Het geeft me voldoening. Het is leuk als kinderen genieten van wat jij schrijft. Of ik al nieuwe plannen heb? Uiteraard, ‘Het raadsel van de gravin’ is pas het eerste deel van een reeks die ik wil gaan maken, dus daar kan ik nog even op voortborduren.”
En de 46-jarige is bezig met een heel bijzonder boek: geen kinderboek, maar een roman over haar eigen vader in de Hongerwinter tijdens de Tweede Wereldoorlog. Iets compleet anders. ,,Mijn vader is in 1938 geboren en was nog heel jong tijdens de Hongerwinter. Hij woonde in Rotterdam en had het heel zwaar. Zijn vader was opgepakt en tewerkgesteld en zijn zusje en zijn oma overleden tijdens de Hongerwinter. Hij werd ook nog eens heel ziek in die periode. Ik wilde dit verhaal al heel lang vertellen. Ik ben het verhaal met mijn vader begonnen: hij vertelde en ik schreef. Maar tweeënhalf jaar geleden overleed hij… Uiteindelijk heb ik het toch weer opgepakt, een paar maanden geleden. Nu werk ik rustig aan dit verhaal – als het in 2025 pas uitkomt, dan is het ook goed. Maar ik ben er in ieder geval weer aan bezig. Het is heel onwerkelijk, want je schrijft over mensen die je kent, in situaties die jij niet meegemaakt hebt. Het voelt alsof je familie over je schouder heen meekijkt. Maar dat maakt het ook bijzonder.”
door Eline Lohman