Saskia Remeijsen - Van Mourik voor haar winkel aan de Kerkbuurt.
Saskia Remeijsen - Van Mourik voor haar winkel aan de Kerkbuurt. Marjanne Dijkstra

#WijzijnSliedrecht - Saskia van Mourik (46): ‘Ik zou willen dat Sliedrecht wat toleranter werd’

21 mei 2024 om 11:04 Mensen

SLIEDRECHT In de rubriek #WijzijnSliedrecht zetten we eens in de twee weken een Sliedrechter in de spotlight. Want wie woont er eigenlijk allemaal in Sliedrecht? En wat zijn hun verhalen? Deze week: Saskia Remeijsen - Van Mourik (46).

door Marjanne Dijkstra

Saskia is een geboren Sliedrechter en woont er na al die jaren nog steeds. Ze is samen met Illy, een vriend van haar, eigenaar van RebelYells Tattoos & GreenFairy Piercings op de Sliedrechtse Kerkbuurt ,,Ik heb bijna heel mijn leven in Sliedrecht gewoond. Zo woonde ik tijdens mijn studie in Rotterdam, woonde ik een tijdje bij een toenmalig vriendje in Woerden en ik heb een jaar in Duitsland gewoond, toen mijn ouders scheidden. Mijn moeder komt oorspronkelijk uit Duitsland. Ze wilde toen terug daarheen, maar na een jaar waren we alweer hier. De eerste jaren van mijn leven ben ik ook echt in het Duits opgevoed, want mijn moeder sprak alleen in het Duits tegen ons. Als kind pik je dat heel snel op. Inmiddels spreek ik het minder goed, maar ik versta het nog steeds prima. Mijn moeder spreekt nog steeds een mengelmoesje van Nederlands en Duits door elkaar.”

TEKENEN

Na haar middelbareschooltijd gaat Saskia naar de Willem de Kooning Academie in Rotterdam. ,,Ik deed daar de lerarenopleiding tekenen. Toen ik mijn diploma had, stond ik al snel voor de klas. Ik heb een tijdje lesgegeven, maar ik had pittige klassen waardoor de lol in het lesgeven me verging. Ik kwam uiteindelijk bij de Mediamarkt terecht, waar ik de financiële administratie deed. Ik bleef altijd tekenen, want dat is wat ik van kleins af aan altijd al het leukst heb gevonden. In die tijd was het ook dat ik vanuit huis mijn eigen piercingstudio begon. Ik had toen nog niet zoveel met tatoeages, omdat het toen nog vooral tribals en doodskoppen waren die je zag. Op een bepaald moment kreeg je ook programma’s als LA Ink op televisie en merkte ik dat tekenen en tatoeëren heel dicht bij elkaar lag. Ik gebruikte mijn broer als proefkonijn. Het kon hem niet gek genoeg en hij was heel leerzaam en leuk om op hem te ‘oefenen’. Mijn vader (Wim van Mourik, onder andere bekend als oud-medewerker van Het Kompas Sliedrecht) had niet zoveel met tatoeages, maar hij was ontzettend trots toen ik eerst een stukje verderop en nu op deze plek, de zaak opende. Het mooiste voorbeeld vind ik mijn moeder. Zij was altijd erg tegen tattoos, maar inmiddels heeft ze een - door mij ontworpen - tatoeage als eerbetoon aan haar vier kleinkinderen.”

TOLERANTER

,,Waarom ik ooit terugkwam naar Sliedrecht? Het is vertrouwd. Ik ben er opgegroeid en mijn moeder en broer wonen hier. Ik hoop dat Sliedrecht wat progressiever wordt en iets meer in de 21e eeuw terecht komt. Laat iedereen gewoon doen wat hij of zij wil op zondag: voor de een is dat naar de kerk gaan en voor de ander is dat werken of de boodschappen doen. Dat moet naast elkaar kunnen bestaan. Ook wens ik Sliedrecht wat meer tolerantie toe op allerlei vlakken. Je hoeft niets te hebben met de LGBTQ+ gemeenschap, maar iemand die anders is, is niet slecht. We hebben hier de regenboogvlag hangen om aan te geven dat we een veilige plek zijn voor iedereen. Ik vind het flauw dat die vlag al een aantal keer is gestolen. Dat die vlag hier hangt betekent dat we voor iedereen zijn en niet dat we vóór het één en tegen het ander zijn. Ik hoop dat Sliedrecht die tolerantie kan laten zien in daden. Sliedrecht is namelijk gewoon nog steeds een mooi dorp.”