Mehmet Çakir: Onbekend maakt bang

KERK OP STRAAT - We leerden elkaar kennen tijdens gesprekken over de verschillen en overeenkomsten tussen het geloof. Met een aantal moslims en christenen kwamen we bij elkaar in de moskee en in Pand 33. Ik vroeg wat hij hiervan vond. Mehmet reageerde: ,,Echt leuk. Dingen met elkaar delen. Van elkaar leren. We leven naast elkaar. Als je elkaar dan niet goed kent, heb je een probleem. Onbekendheid maakt bang.'' Mehmet noemde bijvoorbeeld dat wij over het gebed hebben gesproken. Christenen dachten dat moslims alleen de vijf voorgeschreven gebedstijden hadden. ,,Maar net als christenen bidden wij ook tussendoor. Die vijf keer zijn verplicht om ons respect voor de Schepper te tonen. Het is een overgave aan God uit dankbaarheid. Zo doen we iets terug. Tussen christenen en moslims zijn meer overeenkomsten dan verschillen. Het zijn allemaal zijwegen die uiteindelijk bij elkaar komen. Bij ons zijn allerlei verschillen. Bij jullie ook. Toch wordt het op het laatst één.'' Ik begon over het verschil dat wij Jezus zien als zoon van God. Mehmet: ,,Wij zien hem als een heilige profeet. Toch willen we allemaal God respecteren en zijn geboden doen! Als we zijn regels volgen komt het allemaal goed. Ik ken mensen die hun hele leven verkeerde dingen doen. Als zij op het laatst oprecht vragen om vergeving, dan komt het misschien met hen ook goed. God is vergevingsgezind.''

Ik zei dat dit laatste mij erg aansprak, omdat ik geloof dat het bij God draait om vergeving en dat daarom Jezus onze straf droeg. Ik zag hoe mooi en oprecht Mehmet met het geloof bezig was. Ik vroeg of hij het niet erg vond dat de moslims vaak zo negatief in het nieuws kwamen. ,,Dat vind ik helemaal niet leuk!! Alle moslims worden over één kam geschoren met terroristen. Maar wat die terroristen doen kan niet volgens de Koran. Die zegt, net als de Bijbel, dat je elkaar moet liefhebben. Als ik van collega's hoor dat het weer 'die moslims' zijn, dan doet het mij pijn! Ze weten niet wat ze zeggen! Daar in Syrië en Egypte vecht men tegen tirannen en wil men vrijheid. Extremisten zijn overal. Maar dat is niet volgens de Koran.''

Ik vroeg of hij zich prettig voelde in Nederland. Volmondig klonk het: ,,Dit is mijn thuis.'' ,,Maar ben je dan niet bang voor racisme in Nederland?'' ,,In Sliedrecht is het heel goed. Misschien is het in grote steden anders. Ik ben wel bang dat het van andere plaatsen kan overwaaien. In Duitsland is het neonazisme heel erg gevaarlijk. In de geschiedenis zie je vaak dat men een zondebok zoekt. Daarom is het goed dat je elkaar leert kennen. Mensen kunnen gewoon naar de moskee komen om met ons te praten en hun vragen te stellen. We moeten geen kloof tussen mensen krijgen.''

Op dit punt waren we het roerend met elkaar eens. De mensen die vanuit de moskee en Pand 33 gesprekken met elkaar hebben gevoerd willen na de vakantie verder met elkaar praten. Maar dan ook andere groepen uitnodigen.

Gerard Vrooland