Echt Sliedrechts - Vakantie

Het is rustig op straat, als ik naar mijn werk ga hoef ik niet uit te kijken voor openslaande autodeuren bij de basisschool. De grote vakantie is begonnen.

Met weemoed denk ik terug aan de tijd dat wij met onze (toen nog) meisjes op pad gingen. We vertrokken midden in de nacht, want dan sliepen ze lekker verder tijdens de reis. Fluisterend haalden we ze uit bed met de magische woorden “we gaan op vakantie, zachtjes doen want iedereen slaapt nog”. We slopen de deur uit, kinderen nog in pyjama in de auto en daar gingen we. Op naar de zon. Onderweg maakten we een paar stops waar we lekkere hapjes aten en broodjes met ei. We hadden een romantische overnachting in een kasteel in Frankrijk. Het heerlijke vooruitzicht van wat ging komen. Vakantie.

Natuurlijk vergeet ik nu te vertellen dat er dikke stress was voordat we vertrokken en ik bijna overspannen in de auto stapte. We haalden de dames fluisterend uit bed, maar er werd steevast per ongeluk met een deur gegooid zodat de buren toch nog wakker werken. Onderweg wilde er niemand slapen, en werd er elk half uur geroepen “zijn we er al?”. Er was ruzie wie waar moest zitten en net nadat we gestopt waren moest er altijd weer iemand plassen. (Meestal ik). Bij Parijs stonden we vast in de file en onze geweldige Volkswagenbusje (T2) sloeg steevast af als we moesten stoppen en dan was het een verrassing of hij wel of niet weer startte. Het kasteel was super maar er hingen overal spinnenwebben met bijbehorende spinnen, waar onze bloedjes doodsbang voor waren waardoor ze niet gingen slapen. De volgende dag reden we lichtelijk geïrriteerd verder, er was toen nog geen google maps, dus volgden wij de uitgeprinte route. Die bracht ons weliswaar in Frankrijk, maar niet op de camping en zie die dan maar te vinden met twee mensen zonder richtinggevoel en zonder de gave om kaart te kunnen lezen. Oververhit kwamen we aan. Om twee weken later op de terugweg achter het eerste het beste Nederlandse nummerbord aan te rijden in de hoop dat die ook naar huis reed. Meestal met succes.

Hoe anders is het nu. We gaan deze zomervakantie lekker naar de camping waar we hopen op droog weer. Dertig graden is aan mij niet besteed. Ik hoef me niet druk te maken over wat ik in moet pakken en broodjes en hapjes voor onderweg zijn ook niet nodig. We horen niets meer over de processierups maar des te meer over de wolf. En de regen. Onze kinderen en kleindochter komen langs en daar genieten we van.

En als ik terugdenk aan de vakanties van toen vergeet ik de vervelende dingen en wat overblijft zijn fijne herinneringen. Wat een heerlijke tijd was het toch. Fijne vakantie en gezond weer terug!

Daniëlle Zwanink - Muilwijk