Echt Sliedrechts - Tijd

De kijk op het begrip tijd was toen ik kind was heel anders. Zomers leken ein-de-loos te duren met kampeervakanties met mijn ouders, twee zusjes en broertje naar Frankrijk, de middelbare school duurde - gevoelsmatig - ook langer dan die zes jaar die er voor het VWO staat en voor het van 1 januari weer 31 december was, dat duurde écht 365 dagen. Tenzij het een schrikkeljaar was natuurlijk :-)

Tegenwoordig - en vooral sinds ik kinderen heb gekregen - is die beleving van tijd iets veranderd. Dit jaar startte ik 2024 met mijn gezin en mijn broer en zijn vrouw op oudejaarsavond en heb ik er voor mijn gevoel binnen twee weken een reis naar New York, een vakantie naar Denemarken en Berlijn, een bergje concerten, een heel jaar werken, een verjaardag morgen en vooral heel veel herinneringen van 2024 opzitten. Ik ben nu zo iemand geworden die bij de geboorte van een kind zegt ‘geniet er maar van hoor, want het gaat allemaal al snel genoeg’. Een van mijn goede voornemens is om dit niet meer te doen. 

Hoe dan ook: de wereld leek - in mijn - vroeger een stuk langzamer, maar ook makkelijker en overzichtelijker. Er was nog geen Facebook of X of weet ik veel wat voor sociaal medium waar mensen elkaar konden afbranden of opstoken. En ondanks dat er ook echt grote incidenten en brandhaarden waren in de wereld, was het een stuk rustiger en overzichtelijker. Nu lijkt de dreiging van alle kanten te komen en dan heb het nog niet eens gehad over de klimaatproblematiek waar we mee te maken hebben. 

Ook in Sliedrecht is er genoeg te doen over alle vernieuwingen en zaken die eraan staan te komen. Bouwen over het spoor, de Noord-Zuid verbinding, een nieuw zwembad. En als het even kan nemen we elkaar daarover dan ook weer de maat op het internet. Bestuurders en zeker ook elkaar als we een andere mening hebben. Waarbij mensen negen van de tien keer vergeten dat er aan de andere kant van het toetsenbord óók een mens zit met gevoelens.

Morgen word ik 44. Ik weet nog lang niet alles. Ik doe nog lang niet alles goed. Ik zou willen dat dat wel zo was, maar perfectie is uiteindelijk natuurlijk ook saai. Wat ik wél weet is dat ik het elk jaar, eigenlijk elke dag, een stukje beter wil doen. Voor mezelf, voor mijn kinderen en voor iedereen in de wereld. Als we dat allemaal proberen, moet de wereld vanzelf weer wat lichter worden. 

Marjanne Dijkstra