Echt Sliedrechts - De beste wensen

Het is de eerste werkweek van het nieuwe jaar. 2025, nieuwe ronde en nieuwe kansen. Terwijl ik dit schrijf op woensdagochtend is het exact een week geleden dat ik met man en kinderen en onze vrienden met hun kinderen een gelukkig nieuwjaar wenste. Ik blijf oud en nieuw een beetje een bijzonder feest vinden: aan de ene kant wordt er veel rumoer gemaakt om de overgang naar een nieuw jaar, terwijl het in feite elke dag is dat je opnieuw kunt beginnen.

Deze week is voor mij gevuld met een aantal nieuwjaarsrecepties. Helemaal prima, het hoort er een beetje bij en het is vaak ook gezellig. Ik schudde deze week al zeker honderd handen en er komen er de komende dagen nog een hoop bij. Vaak worden die handdrukken vergezeld van de boodschap ‘de beste wensen’. Ik block een beetje op die boodschap. Niet dat ik het niet geloof, want ik geloof echt wel dat die mensen mij ‘het beste wensen’, maar ik vind het zelf een beetje ongeïnspireerd. 

Maar wat doe je dan? Zelf blijf ik hangen op een standaard ‘gelukkig nieuwjaar’ of - maar die komt er wat minder vloeiend uit omdat ‘ie nu eenmaal minder lekker ‘bekt’ - ‘een gezond 2025 gewenst’. Want gezondheid mensen, daarvan heb ik de afgelopen jaren en vorig jaar ook weer ervaren dat het echt je allergrootste goed is. Je kunt zoals de mensen in de Karekietstraat de Postcodeloterij winnen (supertof natuurlijk, gefeliciteerd!), maar zonder je gezondheid ben je nergens. Dinsdag kwam ik een niet nader te noemen Sliedrechter tegen die mij - heel persoonlijk - onder andere veel succes wenste met mijn hardloopdoelen. Heel attent en goed idee vond ik en ik ga proberen die persoonlijke noot ook aan te brengen.

Maar dat kan natuurlijk lang niet voor iedereen. Daarom wil ik u als lezer van de krant dan toch maar van alles het beste wensen en vooral heel veel gezondheid voor 2025. Met wensen en dromen die mogen uitkomen en misschien Gaston van de Postcodeloterij die nog eens langskomt.

Marjanne Dijkstra