Echt Sliedrechts - Blue Monday

Afgelopen maandag was het ‘Blue Monday’ of ‘deprimaandag’. De derde maandag van januari is uitgeroepen tot meest deprimerende dag van het jaar. Blue Monday werd oorspronkelijk bedacht door de Britse psycholoog Cliff Arnall, die in 2005 betekenis gaf aan die dag. De feestdagen liggen alweer lang achter ons, de meeste goede voornemens zijn aan de kant geschoven en het duurt nog heel lang voordat het zomer en vakantie is. Het is niet voor niets dat het voelt of januari uit 123 dagen bestaat.

En gezien het weer van de afgelopen twee weken, werd dat gevoel alleen nog maar versterkt. Een grijze mistdeken lag er over het land en de zon leek iets uit een sprookje. Een vrolijk sprookje weliswaar, niet een met een monster uit de mist. Persoonlijk werd ik iets chagrijnig door die wekendurende grijsheid, maakte de wereldproblematiek het er niet beter op en was er thuis ook nog eens van alles aan de hand. En voor veel mensen geldt waarschijnlijk hetzelfde, of je je nu bewust bent van die ‘deprimaandag’ of niet.

Maar in het algemeen valt die winter me dit jaar dus stukken minder zwaar. Ik schreef eerder al eens over mijn herfstdip die ik probeerde te verdrijven met een daglichtlamp. Die had ik in de herfst twee weken aan en toen vergat ik ‘m weer, maar in feite had ik hem ook minder hard nodig. De afgelopen maanden ben ik veel buiten geweest. Een hardloopschema hielp me daarbij (dat kan natuurlijk ook een rondje wandelen met jezelf of een (leen)hond zijn), maar door het regelmatige buiten zijn voelde ik me stukken beter.

En woensdagochtend was de grootste daglichtlamp van de wereld er opeens weer. Ik moest goed kijken - en me focussen om eerst de krant af te maken en niet meteen mijn hardlooprondje te gaan doen - maar de zon piepte voorzichtig door de wolken heen. De mist lijkt opgetrokken. Kom maar door met die lente! 

Marjanne Dijkstra