Echt Sliedrechts - Pasen

Pasen wordt ook wel het feest van de hoop genoemd. Hoop omdat Jezus volgens de bijbel drie dagen na zijn kruisiging op Goede Vrijdag opstond uit de dood. Met Pasen wordt dus de overwinning van leven op de dood gevierd. Het is wat ik leerde op school vroeger, maar een heel groot deel van mijn leven heb ik geen actief gevoel bij Pasen. Het hoogtepunt was de laatste 14 jaar met de kinderen paaseieren zoeken en lekker paasontbijten. Hartstikke seculier en natuurlijk weten mijn kinderen wat er wordt gevierd met Pasen, maar verder speelt de christelijke betekenis van het feest geen rol in ons leven.

En eigenlijk al helemaal niet meer sinds Pasen 2017. Het was de dag voor Pasen toen mijn twee jaar jongere zus, ze was toen 34, met spoed werd opgenomen in het ziekenhuis. Ze was alweer twee jaar erg ziek, nadat ze in 2009 voor het eerst met borstkanker was geconfronteerd. Maar nu ging het echt niet meer. Laat die zaterdagavond reed ik met mijn andere zus en broer naar het ziekenhuis. We zouden daar de hele nacht blijven. Vroeg op paasochtend werd het besluit genomen om haar in slaap te brengen. In de middag besloten mijn zus en ik even naar onze gezinnen te gaan. Ik vroeg mijn man voor onze toen nog heel jonge kinderen wat eieren te verstoppen, iets wat ik meestal deed, maar nu niet kon. Ik keek naar hoe ze door de tuin renden en hoe blij ze waren. Mijn hoofd maakte overuren. Die blijheid, het raakte me zoveel harder dan ik hebben kon op dat moment. Ik douchte, sliep even en net voor ik doorhad wat er gebeurde, belde mijn moeder. De weg naar het Dordtse ziekenhuis heb ik nog nooit zo snel afgelegd als toen. Rennend door de vrijwel lege gangen op Paaszondag stond ik even later bij mijn verslagen familie in de kamer. Niet alleen die datum (16 april), maar ook Paaszondag, zou nooit meer hetzelfde zijn.

 
Vanmiddag eet ik met mijn kinderen een ‘ijsje voor tante Lineke’. Ons jaarlijkse ritueel om op haar sterfdag even aan mijn zus te denken, met iets dat ze heel erg lekker vond en omdat een biertje nog niet tot de mogelijkheden behoort. Zondag is het weer Pasen. De eieren worden nog steeds verstopt door mijn echtgenoot, want écht leuk wordt zo’n dag nooit meer. Dit jaar staan er ook wat klusdingen in huis en een hardlooprondje op het programma. Gewoon, omdat het kan en omdat het mijn hoofd wat afhoudt van de werkelijkheid. Want Pasen zou het feest moeten zijn van de overwinning van het leven op de dood, maar voor mij is het voor altijd een donkere dag.

Marjanne Dijkstra