Afbeelding
Jordy Nijenhuis | pixabay
Ingezonden

Coronaverschijnselen met grote gevolgen

Column

Stel, nogmaals, stel dat je vrouw verkouden is en ze volgens de richtlijnen van haar werk en van Jaap van Dissel door zo’n teststraat moet. Stel dat ze dan tot de uitslag bekend is thuis moet blijven. Stel je dan voor dat jij dan boodschappen moet doen en dat je dan voor het eerst in 25 jaar een supermarkt binnen zou moeten gaan. Stel dat dat zo is dan ga je in deze tijd wat meemaken wat je nog nooit hebt meegemaakt.

Stel je voor dat je dan zo’n boodschappenlijstje meekrijgt en waar dan dingen op staan die je zelf nog nooit gekocht hebt. Dat is nog tot daaraan toe. Maar stel je voor dat je dan toch met je lege tassen bij de supermarkt bent aangekomen, dan begint de wonderlijke reis van karretje naar kassa.

Ten eerste moet je je in deze huidige vooral contactloze betalende digitale wereld voorbereid zijn op het feit dat je een 50-cent-euromuntje voor je karretje nodig hebt, want anders kun je alleen met een hele reeks aan elkaar geschakeld karretjes naar binnen. Dat is even wennen na 25 jaar. Ok, dat muntje lukt nog wel omdat je snotterende vrouw je daarop hebt gewezen.

Ten tweede moet je met dat karretje de supermarkt in dat je vervolgens eerst moet ontsmetten?! Dat zegt al iets over de klanten denk ik dan, maar ok, smeren maar en je zou naar binnen kunnen. Ho, ho! Eerst een mondkapje op. Nou ja, ook daar was ik enigszins op voorbereid. Natuurlijk een plaatselijke kruidenier gesponsord door bij de Turk een mondkapje te laten kopen. Ok dat moet passen. Je probeert dat zo geruisloos mogelijk op te doen, maar dan… knak…. Het elastiekje van je linker oor breekt en zo ga je de supermarkt in met een Turks mondkapje op dat aan je rechter oor vast zit en voor de rest voor je mond heen en weer bungelt.

Ok, dan eindelijk binnen. De boodschappen op het lijstje zouden in de goede volgorde staan van de vele schappen, die je onbekend voorkomen. Nou ja, als je nog nooit in deze supermarkt bent geweest raak je al gauw de weg kwijt. Bij het eerste product gaat het al mis. Niet gevonden. Dan maar vragen. Gelukkig zijn ze bij de supermarkt klantvriendelijk en na drie producten lijkt het net alsof je een persoonlijk begeleider heb die je naar alle boodschappen loodst! Wat een service.

Op het eind lukt het je zelfs 2 producten zelf te vinden. Uiteindelijk weet je van de 20 er 19 van het lijstje te kunnen schrappen. Eén lijkt na 15 minuten zoeken uitverkocht te zijn. “Komt u volgende week maar terug, dan is het er weer!”, klinkt het klantvriendelijk. “Aan m’n nooit niet”, denk je ondertussen.

Op naar de kassa en laat je nu net de rij kiezen waarin een ouder stel al bezig is met de kerstinkopen?! Drie karren vol met hamsterspullen, waar zelfs de voedselbank jaloers op zou zijn.

Na een kwartier ben je dan eindelijk aan de beurt. Je bent thuis al gewaarschuwd voor het feit dat er gevraagd kan worden of ze in je lege tassen mogen kijken?! Helaas blijft me dat bespaard, want ik had graag de teleurstelling van de controleur willen zien.

Het afrekenen gaat vlekkeloos. Boodschappen inpakken en wegwezen. Je bergt je slingerde mondkapje weer op en je bestijgt je stalen ros om thuis trots je boodschappen af te leveren.

Stel, stel dat bovenstaande allemaal waar is, dan weet je zeker dat je volgende week ook verkouden bent…

[Jerry van Rekom

PS: En gelukkig was de negatieve uitslag positief, maar heb je wel ervaren wat voor “ernstige” gevolgen onschuldige coronaverschijnselen kunnen hebben, laat staan als je wel echt corona hebt…

advertentie
advertentie