Dutch Swing College Band

SLIEDRECHT D’r is een tijd gewist dà dixiland meziek aareg in trek was. Òk in Slierecht. Op een aevend was de graozie van de TP in de Kaarekbuurt leeg gereeje. Aalle busse stinge buite. De graozie was omgetôôverd tot een concertzaol. In de midde hadde ze een podium gemaokt voor ‘t optreeje. TP betekent Twêê Previnsies, die graozie was achter Art & Flowers, waer nou Waerthove zit. 

Zô ’n  grôôtschaolige gebeurtenis hà de gemoedere in ons durrep aerdig losgemaokt. Aalle tieners en twintigers wouwe d’r wel naer toe. Je mos netuulijk wel deuze meziek leuk vinge en daer komp bij dat waer jongeloi zijn, wille jongeloi weze. ‘t Was zeumer, hêêt en harstikke druk dien aevend toe de Dutch Swing College Band hêêmel naer Slierecht was gekomme. 

We konne d’r nog net bij. In die tijd, 1958, wier d’r nog veul gerôôkt. D’r liepe maaider segrette uit te dêêle en d’r was òk een bar waer ie een biertie kon kôôpe. In de lôôp van d’n aevend was ‘t zôô rôôkerig geworre dà je de meziek wel kon hore maor amper kon zien van de segretterôôk. As ie zô as wij, achteraan stinge en waainig zagge nam ie dat voor lief op de kôôp toe. Je was t’r gewist teslotte en dat was ‘t belangrijkste.

Een pôôsie laeter speulde de Dutch Swing College Band in Dordt, in Kunstmin. Om ‘t nou is van dichbij te kanne meemaoke, koche me deuze keer kaorties. We zatte vooraan in de zaol en we vonge ‘t prachtig. Nae aflôôp gonge ze nog pôôsie deur. Aamel voor ‘t zellefde kaortie. ‘t Was een hêêle belefenis en we zijn gebleve tot ‘t end. Maor ja, toe ‘t afgelôôpe was reeje d’r gêên traaine of busse meer en de pont van Dordt naer Paopendrecht voer ‘s nachs nie, pas d’n aanderen ochend om 6 uur kò je weer naer d’n overkant. De Paopendrechse brug was t’r nò nie en over de Slierechse spoorbrug moch ie nie lôôpe. 

We gaon slaepe bij ‘t Leger des Haails, zee d’r êên. Toe we daer kwamme zat ‘t Leger op slot. Achter ’t glas van de deur hong een briefie: Vol. Wat nou? Lôôpend op straet in Dordt kwamme me een pliesiegent tege. Die vroog wà wij zô laet op straet mosse sjouwe. We hebbe ’t hum uitgelege. Toe zee die: “Kom maor mè mijn mee, dan ka je in ‘t pliesiebro slaepe. Twêê man per cel.” 

We mosse wel naom en adres opgeve. De Dordtse pliesie had de Slierechse pliesie gewaorschouwd wat ‘r aan de hand was. De Slierechse pliesie hà ’s nachs bij onze ouwers weze aanbelle en gezeed dat ‘r zeune op ‘t pliesiebro in Dordt sliepe. Niks aan de hand, ze wazze wel een bietjie geschrokke. ‘s Oches vroeg wiere we uit onze cel gehaold en met een pliesieoto naer de pont gebrocht. Vanaf Paopendrecht lôôpend naer huis, d’r ree nog gêên bus zôô vroeg.  

Zeun van Sjorse