Een daegchie uit visse

SLIEDRECHT Nêênt, aailijk ben ’k nooit ‘n liefhebber van visse vange gewist. Toch schijnt ’t bij jong en oud hêêl aareg in de smaok te vaalle. Dat maarek ’k host aalle daege as ‘k vanuit m’n kaomerraom naer buitene kijkt. Jochies en maaisies benne in ’n brêêje slôôt aan d’n aandere kant van de straet haost iederen dag bezig met hulliezie hengellatjies vissies te verschalleke. Sommiges mè mooi uitgeruste spulle. Hengellatte, tuigchies, visnetjies en emmerties om de vangste in te doen. Somtije hè ’k wel-is meelij met de aan d’n haok slingerende bêêsies. Mor ja, ’t vange van voorentjies, baersies en aander spul is wà van aalle tije nie waer?

“Hè je dan zellef nooit met ’n hengeltjie aan ’t waoter gestaon?” hoor ik iemand wel is vraege. Jawel, mor ’n deurgewinterde hengelaer ben’k nooit gewist. We weunde weliswaer an de rivier, mor omdà ‘k de zwemkunst pas laet machtig wier was dà verbôôje teraain. ‘k Weet nog wel dà ’k ’n keer in een roeiaok gekrope was, dan kon ‘k vedder van de kant visse mè m’n spullechies. De vangst was nop, mor ’n dag laeter kwam ‘k ’r achter dà ’k ’t achterste dêêl và m’n hengel in d’n bôôt hà laete legge. Gaauw trug naer de waoterkant, mor naareges ’n stuk van ’n hengel te bekenne. ’t Is moeilijk nae te gaon mor toen is, naer ‘k nou trugkijkt, de lust tot hengele me vergaon.

Trug naer d’n overkant van ons huis. Deur ’n dikke buis wordt ‘r waoter vanuit de Maarewede naer de polder gelôôsd. Met dat waoter komme ok reviervisse en vissies mee. Voor de vissers en visserties een goed pleksie om te hengele. Klaaine vissies in overvloed. ‘k Het’r hêêl wà zien spartele aan ’n haok. Op die katvissies komme dan ok weer snoeke af. ‘k Herinner me nog ’n jongchie van ’n jaer of tien dà bezig was ’n klepper van ’n snoek uit ’t waoter te scheppe. Toe die êêmel op de kant was durrefde hij ‘m nie van d’n haok te haole. Uitaaindelijk mos z’n vader d’r an te pas komme om ’t bakbêêst te bevrije en ‘m trug te zette waer die vendaen kwam. ‘t Ventjie zellef was wel zô trots as ’n paauw! Hij het ’r nog maondelang de mond van vol gehad! Gelijk had ie!

’t Zijn nie aallêênig jonge gassies die de visse perbere te vange. Ok (echte) vissers, of mò ‘k ’hengelaers’ zegge, komme in ’t saaizoen, as ’r gevist mag worre. Een hêêle visclub kompleet met uitrustinge die d’r nie om liege, met ’n hêêle ploeg heullies geluk beproeve. Voor hullie ’n mooie hobby die je, volleges mijn, lang kan volhouwe. ‘k Zou host zegge: ”Jong geleerd. oud nog lang gedaen!” Ik houd ’t mor op ’n haerinksie of ‘n schollechie van de ‘s woensdasse mart op ’t Winklerplaain.

Bas Lissenburg