Joop Keesmaat in gesprek met Europarlementariërs in Straatsburg over PFAS

STRAATSBURG Woensdag 6 juli hebben in Strasbourg (Straatsburg), Frankrijk, gesprekken plaatsgevonden tussen een aantal leden van het Europarlement en zeer bezorgde burgers uit Europese regio, die direct te maken hebben met de nadelige gevolgen van PFAS uitstoot in hun woon- en leefomgeving.

Deelnemer/vertegenwoordiger uit Sliedrecht was Joop Keesmaat, als lid van de Actiegroep “Gezondheid voor Alles” en tevens voorzitter van de afdeling Alblasserwaard-Zuid van de Partij van de Arbeid. Verder waren onder andere inwoners van Lyon (Frankrijk) aanwezig, waar de PFAS-problematiek de laatste jaren ook steeds groter wordt.

Het anderhalf uur durende gesprek vond plaats in het gebouw van het Europarlement in Straatsburg, waarbij onder andere vice-voorzitter Marie Toussaint van “Les Verts” (De Groenen) aanwezig was, alsmede Dr. Mohammed Chahim, eveneens vice-voorzitter.

Mohammed Chahim is Nederlander en maakt – als lid van de Partij van de Arbeid – nu deel uit van de sociaal-democratische fractie in het Europees parlement. Hij is tevens lid van Europese commissie voor milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en heeft – als zodanig – een groot aandeel gehad in het recente besluit van de European Food Safety Authority (EFSA) om de maximale grenswaardes voor PFAS-stoffen fors terug te brengen tot maximaal 7 microgram per kilo voor woningbouw en industrie.

Het bezoek en de gesprekken werden overigens opgenomen door de Franse televisie-zender TF1, die eind september een documentaire uitzend over de grensoverschrijdende PFAS problematiek.

Ik heb hen wat verteld over de historie van Dupont, waarbij de Drechtsteden in eerste instantie blij waren

Joop Keesmaat: ,,Het was een prettig en open gesprek, wat door de Europarlementariërs zeer op prijs werd gesteld, want directe informatie van betrokken burgers is voor hen immers de basis om de PFAS problemen qua gezondheid en milieu op Europees niveau aan te pakken en te verbeteren. Ik heb hen wat verteld over de historie van Dupont, later Chemours, sinds de zestiger jaren van de vorige eeuw, waarbij de Drechtsteden in eerste instantie blij waren, dat een dergelijke technisch hoogstaand bedrijf zich in onze regio vestigde met alle voordelen van werkgelegenheid, investeringen, etcetera.” Hij vervolgt: ,,Maar ook, dat we – gaandeweg – te maken kregen met de nadelen voor het milieu, leefomgeving en gezondheid van de inwoners vanwege de – zeker in de beginjaren – vrijwel ongelimiteerde uitstoot van PFAS in lucht en water. Gelukkig is dat de laatste twee decennia behoorlijk aangepakt en verbeterd, maar de uitstoot is er nog steeds en moet toch echt naar nul.”

,,We hebben ook gesproken over de in behandeling zijnde revisie-vergunning van DCMR, waarin de emissie van PFAS-stoffen door Chemours tot minder dan 1 kilogram per jaar moet worden teruggebracht, maar dat Chemours daar met de huidige technische middelen niet aan kan/wil voldoen en dus bezwaar heeft aangetekend. Het Europarlement blijft echter bij hun voornemen om binnen een aantal jaren de uitstoot van dit soort stoffen helemaal te verbieden, wellicht en hopelijk zelfs al voor 2027-2028.”

INGEWIKKELD Volgens Mohamed Chahim ligt het verbieden van de productie zelf en gebruik van dit soort stoffen wat ingewikkelder. Maar – dan nog – moeten de producenten daarvan er zelf voor zorgen, dat er absoluut geen zeer zorgwekkende resten daarvan in ons milieu terechtkomen. Keesmaat: ,,Het Europarlement denkt en werkt daarbij aan één Europese wetgeving – niet alleen voor de chemische – maar voor alle andere industrieën om simpelweg alle schadelijke uitstoot naar mens en natuur te verbieden. Maar, werd me uitgelegd, dat is op Europees niveau - politiek gezien - een zaak van lange adem en kan nog wel enkele jaren duren, want ook de lobby van de chemische industrie moet daarin niet onderschat worden.” 

ONDER DE INDRUK ,,Uiteraard kwam ook ter sprake, dat er in onze regio gedurende de afgelopen 25 jaar een verhoogd percentage mensen is, circa 15-16 procent, die helaas aan de gevolgen van kanker overlijden. De Europarlementariërs waren daarvan zeer onder de indruk, gingen die cijfers zeker inbrengen of gebruiken, maar realiseerden zich gelijktijdig dat dit altijd tot discussie zal blijven leiden en verder onderzoek nodig is, “omdat deze vreselijke ziekte immers vele oorzaken kent” en een direct oorzakelijk verband juridisch lastig bewijsbaar is.”

Keesmaat vervolgt: ,,Vervolgens spraken we nog over de toekomst, als de uitstoot van dit soort stoffen helemaal verboden is en stopt, want – dan nog – is er het probleem, dat grote gebieden dermate met PFAS vervuild blijven, dat die niet of nauwelijks voor andere doeleinden, zoals b.v. “woningbouw” gebruikt kunnen worden. Mohammed Chahim en Marie Toussaint onderkenden dat probleem, want op gebieden, waar meer dan 7 microgram per kilo PFAS in de bodem zit kun/mag/moet je geen woningen bouwen en dus moet die grond worden gesaneerd, vervangen of schoongemaakt, wat vervolgens weer heel veel geld kost. Daardoor wordt de ontwikkeling van broodnodige woningbouw-gebieden weer heel lastig of – op zijn minst – veel te duur voor lokale gemeentes. De deelnemers aan het gesprek waren het uiteraard eens over het principe “de vervuiler betaald”, maar betwijfelen of dat – binnen een werkbare termijn – haalbaar is.”

Mohammed Chahim is – als hij in Nederland is – voornemens om een keer naar Sliedrecht te komen om zich persoonlijk een indruk te vormen van onze zorgen en wellicht zelfs mee te gaan met één van onze emmertjes-acties bij Chemours.

,,Al met al kijk ik met een goed gevoel terug op dit gesprek met “Europa” in Straatsburg, waarbij we weer een aantal interessante en invloedrijke contacten hebben opgedaan om – hopelijk – de PFAS situatie in onze regio te verbeteren”, besluit Keesmaat. 

Meer weten? Lees dan ons complete Chemours-dossier met al het nieuws en de achtergronden.