‘Meester’ Thon Koning met pensioen op Sliedrechtse Prins Willem-Alexanderschool

SLIEDRECHT Ruim veertig jaar werkte hij in het basisonderwijs, waarvan vijfendertig jaar in Sliedrecht en de laatste twintig jaar als directeur van de Prins Willem-Alexanderschool. Maar nu is het dan toch zo ver. Directeur Thon Koning (64) gaat genieten van een welverdiend pensioen. Vorige week namen kinderen en ouders feestelijk afscheid van hem.

door Marjanne Dijkstra

Het was 1984 toen Thon Koning afstudeerde aan de Pedagogische Academie Juliana van Stolberg in Gorinchem. ,,De Pabo zat toen nog in Gorinchem, dat weten niet veel mensen meer. Ik was de laatste lichting die daar afstudeerde en daarna fuseerde de school met de Pabo in Dordrecht. Het was de periode dat op elke vacature wel 250 brieven kwamen, dus een baan vinden was heel lastig. Na wat open sollicitaties kon ik beginnen op de Prins Bernhard Mavo in Papendrecht. Ik kreeg dispensatie om daar Nederlands, geschiedenis en maatschappijleer te geven. Daarna heb ik een tijd in Rotterdam Beverwaard gewerkt. Als een jochie uit de Alblasserwaard was dat een cultuurshock, maar ik heb daar heel erg leuke jaren gehad.”

DIRECTEUR

Inmiddels was Koning getrouwd en woonde hij met zijn vrouw ook in Sliedrecht, waar hij geboren en getogen is. ,,Er kwam toen een vacature op de Prins Bernhardschool. Na twee jaar werd ik daar adjunct-directeur. In 1995 fuseerde de school met de Wilhelminaschool en werden we de Prins Willem-Alexanderschool. Ik ben op allebei onze locaties directeur geweest en ben dat nu hier alweer twintig jaar. Ik heb in al die jaren altijd fijn samengewerkt met mijn collega’s.”

INTERACTIE MET KINDEREN

Koning begon ooit in het onderwijs omdat hij naar eigen zeggen uit een echte ‘onderwijsfamilie’ kwam. ,,Een aantal van mijn ooms werkten ook in het onderwijs en zo word je er toch een beetje mee besmet. Op de basisschool werd me ook al gezegd dat ik het onderwijs in moest gaan en ik heb geen dag spijt gehad. Als leerkracht vond ik de interactie met de kinderen echt heerlijk. Samen een fijne en goede tijd hebben. Natuurlijk is het maximale uit een kind halen belangrijk, maar de sfeer in de klas is even belangrijk. Een hoogtepunt aan al die jaren was de laatste verbouwing, waarbij de peuterspeelzaal en kinderopvang bij ons in het gebouw kwamen. We hebben een schitterend gebouw en plein waar kinderen met plezier komen. Natuurlijk zijn er ook verdrietige dingen geweest. Twee keer is er een leerling overleden. Dat maakte ontzettend veel indruk op me en tegelijkertijd schiet je in de regelstand. Je moet nazorg verlenen aan kinderen, collega’s bijstaan en het verdriet van ouders zien is immens heftig.”

PUUR

Volgens Koning zijn kinderen hetzelfde gebleven als veertig jaar geleden. ,,De wereld is veranderd, maar kinderen zijn nog steeds zo puur en ontvankelijk als vroeger. Ze krijgen wel veel meer van de wereld mee dan kinderen vroeger en dat maakt het voor ons allemaal denk ik lastig. Daarom vind ik het belangrijk kinderen op school een rustige en stabiele basis te geven. Daarbij draag ik het christelijke onderwijs een warm hart toe. Ik vind het belangrijk dat kinderen van school gaan en de onvoorwaardelijke liefde van Jezus kennen.”

GENOEG TE DOEN

Het werken met zijn team gaat Koning wel missen. ,,Ik blijf voorlopig nog een dag per week verbonden aan de school, dus ik ben nog niet helemaal weg. Ik ben vader van vijf dochters en opa van tien kleinkinderen. Ik hoop straks meer tijd met hen door te brengen. Daarnaast ben ik nog actief in de kerk en heb ik thuis nog veel te klussen. Ook mijn vrouw is met pensioen dus we hopen samen wat vaker buiten het seizoen op vakantie te kunnen gaan.”