Op zee kreeg Francis Leeuwenstein inzichten over landen en culturen

SLIEDRECHT In de raadzaal kent iedereen ze als politici, maar hoe staan de lokale partijleden daarbuiten in het leven? In aanloop naar de gemeenteraads-verkiezingen spreken we lokale raadsleden niet over dossiers of standpunten, maar over familie, vrienden en geluksmomenten. Deze week: Francis Leeuwestein van GroenLinks-PvdA.

Jarenlang voer Francis Leeuwestein als zeevaarder de wereld over, totdat het vaderschap en het gezinsleven hem thuisbracht. Waar hij zo lang gewend was geweest aan een brede horizon die zich voor hem uitstrekte zo ver hij keek, begon zijn wereld aan wal langzaamaan toch wat kleiner te worden dan hij wilde. Tijd voor iets nieuws, tijd voor de politiek.  ,,Vroeger was ik veel bezig met sport, voetbal, mijn sociale leven. Met de komst van de kinderen is dat natuurlijk allemaal wat minder geworden. Nu zij wat ouder zijn, komt er weer meer ruimte om het gezinsleven met andere dingen te combineren, en daarom maak ik nu de keuze om weer eens uit mijn bubbel te komen en mijn sociale kring weer wat te vergroten. In de lokale politiek zal ik andere meningen tegenkomen, contacten leggen met mensen die ik normaal gesproken misschien niet zou spreken, dat lijkt me fijn.”

NATIONALITEITEN

Aan boord was dat wel anders. Hij zat dan wel acht, negen maanden in wat in principe één grote bubbel is, maar dan wel eentje waarin zich continu mensen van allerlei verschillende nationaliteiten bevonden. ,,Ik was machinist/scheepsengineer, ik heb de zeevaartschool gedaan. Vijf jaar lang heb ik gevaren voor een Nederlandse rederij die zware ladingen vervoert. Maandenlang was ik in het buitenland, samen met mensen aan boord met allerlei verschillende achtergronden. Dat gaf me heel veel inzichten over andere culturen, landen, werkwijzen. En: we zaten met allerlei verschillende geloofsovertuigingen op één boot en dat ging altijd goed. Ook goed om eens te benoemen, want als je de kranten moet geloven, krijg je wat mij betreft al gauw het idee dat niets meer goed gaat.” 

RASOPTIMIST

Het is zelfverklaard rasoptimist Leeuwestein een doorn in het oog: waarom moet hij soms zo hard zoeken naar een beetje positief nieuws, naar het geluid dat hij zélf hoort wanneer hij spreekt met andere mensen? ,,Het idee is her en der ontstaan dat we bijna allemaal lijnrecht tegenover elkaar in deze tijden van polarisatie. In de omgang met andere mensen ervaar ik dat echt anders, het is helemaal niet zo zwart-wit, en al die negativiteit ging me best tegenstaan. Wordt er echt niet meer gepraat? Zijn het echt alleen nog maar harde woorden naar elkaar? Volgens mij niet; er gaat heel veel goed en ik vind dat we daar best eens bij stil mogen staan.”

MOTIVATIE

Aangezien Leeuwestein het leven op zee inmiddels achter hem heeft gelaten, ziet hij het nu best zitten om eens te kijken of hij de brenger van positiviteit van zijn in de gemeente. ,,Het is een mooi leven, maar het is geen werk om tot je 68e te doen. Acht à negen maanden per jaar in het buitenland: dat was heel leuk toen ik jong was, maar op een gegeven moment was het mooi geweest.” Zijn optimistische inborst was een behoorlijke motivator om, voor een nieuwe frisse wind door zijn leven, een kijkje te nemen bij de cursus Politiek Actief. ,,Ik raakte in het dorp op een dag eens in gesprek met een oud-politicus. We stonden wat meningen uit te wisselen, waarop hij zei: daar zou je eens mee wat moeten doen. In die periode kwam ik toevallig een advertentie tegen van de cursus, en zo is het balletje gaan rollen. De cursus is een heel laagdrempelige manier om eens te kijken of de lokale politiek wat voor je is.”

SPANNEND

Het bleek wat voor hem te zijn. Een gesprek met de lokale fractie (,,Ik vroeg ze: ‘Zitten jullie op mij te wachten?’) volgde, het klikte, en zijn lokale politieke carrière was een feit. Hij staat niet zo hoog op de kieslijst en gaat langzaam eens kijken wat hij kan betekenen. En dat is nog best spannend, reflecteert Leeuwestein, want op deze manier in de openbaarheid treden: dat is hij niet gewend. ,,Ik maak ineens een hele leuke, maar spannende periode mee midden in campagnetijd. Flyers uitdelen, mensen ontmoeten: het is best wel intensief, heel uitdagend. De publiciteit die erbij komt kijken is voor mij ook helemaal nieuw, plotseling zie ik mijn hoofd op een website en in de krant. Maar ach, je moet het natuurlijk ook niet groter maken dan het is. Het is leuk om nu aan de andere kant te zien hoe het er in de politiek aan toe gaat, terwijl ik de raadsvergaderingen volg en meedenk over het dorp.”

HET GOEDE

,,Daarbij zal ik altijd uitgaan van het goede van de mens. Want nogmaals: er gaan heel veel dingen goed, ook al zien wij Nederlanders dat soms als zo vanzelfsprekend dat we er niet eens meer bij stilstaan. Ik heb best wat van de wereld gezien, maar elke keer was ik weer gelukkig wanneer ik op Schiphol aankwam. We hebben het in Nederland fantastisch voor elkaar: kijk maar naar het onderwijs of naar het wegennet. Dat is voor mij een grote drive. Natuurlijk zijn er dingen die beter kunnen, absoluut. Maar we mogen heel blij zijn dat we in dit land geboren zijn. Dat mogen we niet uit het oog verliezen.”