Wethouder Hanny Visser: ‘Ik wil graag bedenken hoe iets wél kan’

SLIEDRECHT Van camperleven naar het Sliedrechtse sociaal domein: Hanny Visser(64) heeft als wethouder een breed takenpakket. Als tweede loco-burgemeester houdt ze zich onder meer bezig met het sociaal domein en welzijn. Hoe kijkt ze naar de uitdagingen die in Sliedrecht spelen en welke onderwerpen krijgen de komende jaren haar aandacht? En blijft er naast het wethouderschap nog tijd over om met de camper op pad te gaan?

door Marjanne Dijkstra

Visser was al eens wethouder, maar moest toen eerder vertrekken. Ze wilde - als dat mogelijk was - graag weer wethouder worden. ,,Zes jaar geleden werd het vertrouwen in mij en mijn partij opgezegd. Het voelde voor mij als niet af. Ik was er met mijn partij van overtuigd dat we nog meer goede dingen kunnen doen voor Sliedrecht. PRO Sliedrecht had meerdere kandidaten om wethouder te worden, maar toen duidelijk werd dat onze partij de sociale portefeuille zou krijgen heb ik geen seconde getwijfeld.”

BONKELAARHUIS

,,We hebben enorm grote uitdagingen in het sociaal domein. In 2015 hebben we de Jeugdwet in onze schoot geworpen gekregen en ik vind het belangrijk dat de diensten die mensen nodig hebben dichtbij huis voor hen zijn georganiseerd, zoals bijvoorbeeld in het Bonkelaarhuis. Ik wil dat nu allemaal nog een stukje verder brengen ten gunste van de inwoners. We moeten zorg aan de voorkant goed voor mensen organiseren. SOJS doet dat voor jongeren, Stichting Welzijnswerk Sliedrecht voor ouderen, maar ik wil eigenlijk toe naar een nota welzijn van nul tot honderd. We moeten kijken wat daarvoor nodig is, want als je doet wat je deed, krijg je wat je altijd kreeg. Welzijn is de grootste uitdaging. Ook een belangrijke zaak is het verantwoordelijk beheer van de openbare ruimte door de buitendienst. Hoe kunnen we dat slimmer doen?”

SPORTCLUBS

Er zijn een aantal grote dossiers die lopen, maar Visser hoopt dat over vier jaar een aantal daarvan zijn opgelost. ,,Het opknappen van het raadhuis is daar bijvoorbeeld een goed voorbeeld van. Maar ook de gang van zaken rond sportclubs zoals de voetbal- en tennisvereniging. Die clubs zijn al zo lang aan het lijntje gehouden met een mogelijke verplaatsing naar over het spoor dat er heel veel achterstallig onderhoud bij de clubs is. Steeds werden er lapmiddelen gebruikt. Ons voorstel is om die clubs op de huidige plek te laten zitten en te investeren en te bouwen aan de club en de accommodatie. Ik wil dat als ik over vier jaar de deur achter mezelf dichttrek, dat ik tegen een eventuele opvolger kan zeggen: hier heb je de komende tien jaar geen omkijken meer naar.”

NIET ALTIJD NEE ZEGGEN

Sliedrecht moet een mooie gemeente blijven om te wonen, zo vindt ook Visser. ,,Als je een foto maakt van bovenaf dan zie je dat we in Sliedrecht best veel groen hebben, maar dat het niet allemaal is ingericht voor verblijf. Soms moet je ook ontmoeting bevorderen. Neem nou het stukje groen tussen Elektra en de bibliotheek. Rond dat grasveld staat geen enkel bankje. Als we daar een paar bankjes neer zetten kost dat geen miljoenen, maar het draagt wel bij aan leefbaarheid. Of bij de 3/4 hoog flats, die velden daarachter kunnen echt leuker worden ingericht voor jeugd met een speeltuintje of voetbaldoeltjes. We moeten met elkaar meer nadenken over hoe we Sliedrecht leefbaar kunnen maken. Ik hou er niet van om altijd nee te zeggen. Waarom kunnen we niet nadenken over een ‘ja, maar hoe dan wel’? Soms kun je het met kleine dingen zoveel leuker maken voor mensen.”

ZWERVEN MET CAMPER

Visser droomt van een Sliedrecht met tevreden inwoners die het leuk vinden om in Sliedrecht te wonen. ,,Ik hoop dat ik over vier jaar een klein beetje van de boosheid die er in het dorp heerst heb weg genomen. Natuurlijk heb je met honderd mensen ook honderd wensen en kun je het niet voor iedereen goed doen, maar toch. Daarvoor moeten er een aantal zaken die lang lopen gereed zijn of in een stadium zijn dat mensen verbetering zien.” 

Zelf houdt Visser enorm veel van ‘haar’ dorp. ,,Het liefst zit ik op een bankje aan de Singel. Dan kijk ik lekker naar de Biesbosch en het kabbelende water geeft me rust. Als ik echt vrij ben dan houd ik van lezen en van reizen. Mijn man Alex en ik hebben een camper en we vinden het heerlijk om daarmee op pad te gaan en lekker te zwerven. In december gaan we lekker een weekje op cruise naar Noorwegen, beetje uit onze comfortzone, maar fijn op vakantie.”