'Dankzij hun moed leven wij in vrijheid'

SLIEDRECHT - De leerlingen van groep 8 van de Henri Dunantschool hebben woensdagochtend de adoptie van het Cross-Line monument overgedragen aan groep 7. Dit is een jaarlijkse traditie in Sliedrecht. Voorafgaand aan de officiële ceremonie bij het monument aan het Albrechtplein kwamen de leerlingen en begeleiders bijeen in het gemeentekantoor om te luisteren naar een toespraak van burgemeester Bram van Hemmen. Na de toespraak liepen de leerlingen en begeleiders naar het monument om een krans te leggen, gedichten van de leerlingen voor te dragen en de vlag te hijsen.

De toespraak van de burgemeester: ,,Het Cross-Line monument is een eerbetoon aan de verzetsstrijders van de Albrechtgroep uit Sliedrecht. Vanaf november 1944 was het via Sliedrecht en de Biesbosch mogelijk vanuit het noorden het toen al bevrijde en min of meer veilige zuiden te bereiken. Maar dat het mogelijk was, betekende helaas niet dat het ook veilig was. Integendeel, de route was erg gevaarlijk, omdat de Duitsers het gebied zwaar bewaakten en geen genade kenden met mensen die daar in hun ogen niet hoorden te zijn. En zeker niet met mensen - de crossers - die het gebied overstaken met bijvoorbeeld documenten of zelfs zendapparatuur. Laat staan met militairen en piloten van de geallieerde legersdie in het noorden terecht waren gekomen en weer met hun kameraden verder wilden strijden voor de vrijheid van de bezette gebieden.

Het werk was ook riskant vanwege de gevaren van stromingen. Daarom was het belangrijk dat begeleiders het gebied op hun duimpje kenden. De

Albrechtgroep in Sliedrecht had deze mensen tot haar beschikking en onderhield op die manier contacten met de geallieerden in Brabant. Koeriers brachten per trein en fiets uit het hele land informatie naar het centrale verzendpunt, de mensen van de Albrechtgroep brachten die als het ware als soort postbodes. (...) Helaas hebben mensen van de Albrechtgroep het met hun leven moeten bekopen.

Jullie kunnen je wel voorstellen dat het nogal wat moed vereiste om de Biesbosch over te steken. Toch waren mensen bereid dit te doen en zich met gevaar voor eigen leven in te zetten voor anderen. Op die manier, door allerlei mensen, materialen en informatie over te brengen, hebben ze een bijdrage geleverd aan het feit dat Duitsland uiteindelijk werd verslagen en wij hier vandaag in vrijheid bijeen kunnen komen. En daarvan maken we graag gebruik om nog eens stil te staan bij hoe belangrijk en fijn het is om vrij te zijn, te kunnen gaan waar je wilt en te doen wat je wilt. Dat spreekt ook uit jullie gedichten.

De gebeurtenissen in de Tweede Wereldoorlog laten zien tot welke verschrikkingen en ellende oorlogen kunnen leiden. Helaas zien we elke dag in kranten en op de televisie dat conflicten de wereld nog steeds niet uit zijn. Denk aan Syrië, maar bijvoorbeeld ook in Oekraïne gaat het niet goed. Maar ook daar komen weer mensen op voor hun rechten, voor hun familie, voor hun volk. Niets doen is voor hen geen optie, want dan wordt het steeds erger.

De mensen van de Albrechtgroep en mensen die zich in Syrië, in Oekraïne maar ook op allerlei andere plekken inzetten voor anderen, zijn onze waardering meer dan waard. Ik vind het dan ook hartstikke goed dat jullie willen leren van de verhalen en gebeurtenissen van de oorlog en dat jullie de herinneringen levend houden. Ik hoop dat jullie rondom de overdracht niet alleen meer hebben geleerd over de gebeurtenissen zelf, maar dat jullie hier later af en toe eens aan terugdenken en daar kracht en inspiratie uit halen om je eigen bijdrage te leveren aan ons leven in vrijheid."