Van hier en daar, van overal: Stationsweg geasfalteerd

Crisesjaren.Het gebeurde aan het begin van de crisesjaren 1932 of 1933; de Stationsweg veranderde. 

De weg werd aangelegd tussen 1880 en 1885, Sliedrecht verkreeg aansluiting op het spoorwegnet. De Stationsweg is een rechte noord – zuid weg, een kilometer lang, destijds beplant met populieren en aan weerszijden een sloot voor de afwatering. Huizen aan de dijk en in de aan de dijk aangelegde stoepen werden schaars waardoor men besloot te gaan wonen aan de Stationsweg. 

RIOLERING

De huizen aan de Stationsweg werden voorzien van riolering die via een septictank afwaterde op de sloten. Om de woningen te bereiken werden brugjes aangelegd of een loopplank. Het moet een pittoreske aanblik zijn geweest al die brugjes. Een riolering die met of zonder een septictank uitkomt op open water is niet al te fris en niet goed voor de volksgezondheid. Voor en rond de eeuwwisseling van 1900 kwam cholera vaak voor en overleden soms mensen door het omgaan met ongezuiverd water.

AANLEG VAN DE RIJKSWEG

Na 1927 kwam in 1932 het tweede rijkswegenplan van Nederland Er werd een bedrag van 300 miljoen gulden uitgetrokken voor de aanleg. Min of meer parallel aan oude Tiendwegen werd van Rotterdam richting Nijmegen de A15 geprojecteerd langs Sliedrecht. Voor het te bouwen viaduct over de Stationsweg in Sliedrecht moesten een aantal huizen worden gesloopt, onder andere het fraaie huis van de Sliedrechtse architect Nieuwpoort. Als gevolg van de aanleg van de rijksweg werd besloten de Stationsweg te moderniseren.

SLOTEN EN BRUGJES VERDWENEN

De verbinding van Sliedrecht met de rijksweg leidde tot meer autoverkeer en de Stationsweg die tot dat moment onverhard was, werd van een laag asfalt voorzien. De weg moest breder worden, de sloten werden gedempt en een nieuw rioolstelsel werd aangelegd in de gedempte sloten. Nogal wat woningen staan niet op heipalen maar op een betonnen plaat, op staal heet dat. Door de gedempte sloten veranderde de waterhuishouding en traden zettingen op in sommige huizen.

PAARDENPAD

Vóór het asfalteren was de Stationsweg een aarden baan met wat grind en in het middel een verhard paardenpad. In de herfst en wintertijd zorgde dat voor modder en in de zomer voor veel stof. Op de dijk was dat ook zo en de dijk werd gelijktijdig van een asfaltlaag voorzien. Vooruitstrevend in die tijd.

‘t Schrijverke