'Dit kampioenschap is van de hele club'

SNEEK - Sliedrecht Sport heeft historie geschreven door voor het eerst in de historie de nationale volleybaltitel grijpen. Een titel die bij de vrouwen jarenlang onbereikbaar leek omdat gerenommeerde clubs als VC Weert, TVC Amstelveen, Martinus, Longa'59, Pollux of (uit een al iets grijzer verleden) VVC er met kop en schouders bovenuit staken. Maar nu mag Sliedrecht Sport zich in dit rijtje scharen met het zondag 1 april verworven kampioenschap. Een dik verdiende beloning voor een selectie, waar een optimale mix uit ervaring en jeugdig talent door een bevlogen technische staf onder leiding van trainer-coach Meino Rozendal zich vanaf de eerste training van het seizoen met hart en ziel inzette voor het ultieme doel: kampioen worden van Nederland. Daarnaast is deze titel ook een kroon op het jarenlange, intensieve werk van vele, vele vrijwilligers, die week in week uit voor hun club klaar staan en zich zeer verbonden voelen met het schitterende succes van hun zo geliefde vereniging Sliedrecht Sport. Tevens verdienen ook de vele tientallen, trouwe sponsors hun aandeel in dit succes door presteren op het hoogste niveau, aangevuld met deelname aan een Europese competitie, mogelijk te maken.

Eén van de vrijwilligers, huisspeaker/verslaggever Wim van Mourik, volgt het eerste damesteam al vanaf 1997, toen hij op uitnodiging van clubicoon en toenmalig assistent-trainer en later teammanager Henk Ludemann mee ging draaien in de organisatie rond dames 1. Vandaar dat hij de afgelopen week vaak moest terugdenken aan een periode van vele, vele jaren waarin de vereniging weloverwogen en stabiel aankoerste op het optimale succes, dat uiteindelijk werd gerealiseerd in de Friese Elfstedenstad Sneek.

Zondagavond 1 april 2012, Sneker Sporthal omstreeks 18.47 uur:

Bij een stand van 24-25 zie ik vanaf mijn positie de prima service van Nienke de Waard, die niet ver achter het net niet onder controle komt bij VC Sneek : in een ultieme poging de bal nog terug te krijgen over het net vliegt spelverdeelster Michelle Bult recht op ons af en slaat de bal vervolgens tegen het plafond. Hét startsein voor een ware explosie van emoties en vreugde uitingen bij alles en iedereen die Sliedrecht Sport een warm hart toedragen. Op het veld tuimelt een deel van de selectie over elkaar heen van vreugde en maakt het overgrote deel van de groep een spontane vreugdedans, de technische staf met coach Meino Rozendal, en zijn assistenten Roeland Appels en Hans Kooijmans viert ook hun feestje en vanaf de volgepakte tribunes formeert zich in ijltempo op de klanken van Guus Meeuwis een uitgelaten, lange polonaise-rij.

Op dat memorabele moment vielen alle puzzelstukjes uiteindelijk in een split second op zijn plaats: Sliedrecht Sport is kampioen van Nederland!! De bekroning van een fantastisch seizoen waarin Sliedrecht Sport een aantal lastige hindernissen wist te nemen. Zo was het in de eerste ronde van de play-offs slechts twee rake klappen verwijderd van uitschakeling door Pollux, leek regerend landskampioen VC Weert na drie zeges gedurende het seizoen de ultieme "angstgegner'' voor de Sliedrechtse meiden, die echter in de playoffs alsnog werd uitgeschakeld, en moest ook tegen VC Sneek vanuit een achterstandspositie worden teruggeknokt. Ook de noodgedwongen - maar weloverwogen keuze om VC Sneek extra thuisvoordeel te gunnen door uit principiële overwegingen niet op zondag in De Stoep te spelen weerhield het team niet om de ultieme droom te verwezenlijken, namelijk het veroveren van de historische kampioensbeker, waarin de eerste kampioen reeds in 1948 werd gegraveerd en Sliedrecht Sport de meest recente naam op de door de tand des tijds danig aangetaste bokaal gaat worden.

Als chauffeur van de spelersbus had ik het voorrecht het team van zeer nabij mee te maken en (achteraf is het altijd makkelijk praten, maar toch …). vanaf de eerste meters op het parkeerterrein aan de Kromme Stoep richting Sneek stond voor mij vast dat deze ultieme missie niet meer stuk kon gaan. De selectie was ontspannen, maar tegelijkertijd was men ook bijzonder gefocust op het binnenhalen van het kampioenschap in de DELA League. Een ieder bereidde zich op geheel eigen wijze voor tijdens de bijna 200 kilometer lange reis naar het noorden van Nederland: verscholen onder een mega-hoofdtelefoon met eigen favoriete muziek, lezend of enigszins wegduttend, dromend van het mooiste scenario.

Vanuit de organisatie was een bijzondere invulling gegeven aan het weekeinde, waarin twee overwinningen op VC Sneek nodig waren voor het landskampioenschap. Als ware het een uitwedstrijd voor een Europees bekertoernooi, zo had men ditmaal gekozen voor een overnachting in het fonkelnieuwe, luxueuze Van der Valk Hotel Sneek, zodat het de groep qua voorbereiding op de wedstrijden aan niets ontbrak. Ook de gebruikelijke (middag)training in Langenweer gaf al aan, dat er bijzondere dingen stonden te gebeuren. De groep wist zich op een ontspannen maar doelgerichte wijze voor te bereiden op de eerste wedstrijd van zaterdagavond, die dan ook prompt het eerste succes opleverde: VC Sneek kreeg een eerste mentale tik door in eigen huis, waar zeven dagen eerder nog met 3-0 was gewonnen, ditmaal fors het onderspit te delven: 0-3 (19-25, 19-25, 20-25). Vervolgens terug naar het hotel voor een lichte maaltijd en op tijd onder de veren.

De volgende (zondag)morgen was er één stoel opvallend gedecoreerd met slingers en andere feestattributen. Geen misplaatste en voorbarige onderschatting van de zware taak later die dag, maar een passend eerbetoon voor de verjaardag van de Benjamin uit de selectie: libero Samanta Jimenez was jarig en zou deze verjaardag op 1 april 2012 niet snel meer vergeten. Rond 11.00 uur stond de extra training ter voorbereiding op de wedstrijd van zondagmiddag vooral in het teken van ontspanning en plezier om zodoende de spanning weg te halen van de belangrijkste wedstrijd van het seizoen. Wellicht dat die spanning bij sommigen toch onbedoeld terugkwam bij het betreden van de speelvloer in de Sneker Sporthal omstreeks 16.00 uur, een uur voor aanvang van de wedstrijd. Een staande ovatie werd hun deel, gedaan vanaf de tribunes door het meegereisde, bijna 400 koppige blauw-met-wit gekleurde legioen, dat op dat moment al bijna tweederde deel van de beschikbare plaatsen in de Sneker Sporthal had ingenomen.

Het valt te prijzen, dat tegenstander VC Sneek zich niet zonder slag of stoot wenste neer te leggen bij het droomscenario van Sliedrecht Sport. In een eerder enerverende en spannende dan goede wedstrijd beleefde de middag uiteindelijk een gewenste climax na te setstanden 20-25, 25-22, 17-25 en 24-26.

Daarna barstte het feestgeweld los en mocht teamcaptain Mariska Koster uit handen van Nevobo-voorzitter Hans Nieukerke de beker in ontvangst nemen. De Sneker Sporthal was voor even van Sliedrecht Sport, het feest werd later die avond nog voortgezet in een horeca etablissement in het centrum van Sneek.

Trainer-coach Meino Rozendal kon tot zijn grote voldoening vaststellen, dat zijn afscheidscadeau niet mooier kon zijn. ,,Dit is fantastisch. Hier doe je het uiteindelijk allemaal voor en is het een terechte waardering voor het vele goede werk dat is verricht. Maar daarnaast is het ook een prijs voor deze fantastische club met al die vrijwilligers, die zoveel voor de vereniging doen en zich vanavond heel terecht ook een beetje kampioen voelen."

Coach Rozendal werkte vanaf augustus 2011 verder aan een selectie waar een mix van talent en ervaring goed genoeg bleek te zijn voor het hoogst haalbare. Spelverdeelster Inge Molendijk moest samen met Florieke Eggermont invulling geven aan de cruciale positie die in eerdere seizoenen nog wel eens de achilleshiel van het team werd genoemd. De nuchtere, 19-jarige Twentse kweet zich wonderbaarlijk goed van haar taak, des te meer omdat ploeggenote Florieke Eggermont rond de jaarwisseling bij een toernooi in Almelo moest afhaken met een zware knieblessure. Inge groeide met de week in haar taak en zag dit op het eind van het seizoen bekroond met een uitverkiezing in de (voorlopige) selectie van Oranje. Uit het succesvolle tweede team kwam de stand-in voor de spelverdeler positie: Linda Snoek paste zich wondersnel aan aan het hoge niveau en heeft zeker haar aandeel gehad in het succes net als Florieke Eggermont, die haar team ook na het malheur in Almelo in alle wedstrijden tot steun is gebleven.

De concurrentiestrijd op de middenpositie leverde de technische staf een luxe probleem op gezien het rijke arsenaal aan kwaliteiten van zowel Mariska Koster, Brecht Gijsbertsen als Lynn Thijssen. Hetzelfde gold voor de positie passer/loper, waar Pamela Domselaar, Esther van Berkel en Bianca Gommans het niveau hoog hielden door nauwelijks voor elkaar onder te doen. Diagonaal Nienke de Waard had na haar terugkeer uit de Duitse Bundesliga maar één doel voor ogen: een passende prijs en zij werd zodoende op haar wenken bediend. Voor youngster Celia Diemkoudre was het (bijna)voorbije seizoen één groot leermoment, waaruit bleek dat zij zeker over talenten beschikt waar ook de nieuwe coach Appie Krijnzen zijn voordeel mee kan doen. Interessant waren ook de ontwikkelingen op de libero-positie, waar Rozendal ruim gebruik maakte van de (nieuwe) mogelijkheid om twee speelsters op het wedstrijdformulier in te vullen op de positie van libero. Shannon Gerhardt bleek in dat opzicht een openbaring en kan terugzien op een prima seizoen, hetgeen ook geldt voor Samanta Jimenez, die op haar verjaardag het ultieme kado omgehangen kreeg: de kampioensmedaille.

Ofschoon er op 22 april nog een volgend hoogtepunt op de agenda staat, namelijk de bekerfinale heeft de technische staf met dit kampioenschap het mooiste afscheidskado al binnen. Na vijf jaar Sliedrecht Sport (waaronder twee seizoenen als assistent van Saskia van Hintum) vertrekt Meino Rozendal met een nationale titel op zijn CV en kunnen de beide assistenten Roeland Appels en Hans Kooijmans terugzien op een prachtige tijd in De Stoep.