Echt Sliedrechts - Europa(pa)

Het is Europa wat de klok slaat. We hebben nog maar net het Eurovisie songfestival achter de rug, waar ‘onze’ Joost uit werd geknikkerd. Morgen gaan we met z’n allen naar de stembus voor het Europees Parlement. Tenminste, dat mag ik hopen: u gaat toch wel stemmen? Wie niet naar de stembus gaat, moet niet mopperen ‘dat ze het daarginds allemaal bepalen’. Het is maar één keer in de vijf jaar, en in Sliedrecht zijn veertien plekken waar je terecht kunt, dus er is er altijd wel eentje in de buurt.

Volgende week begint het Europees Kampioenschap voetbal. Dus opnieuw een Europees ‘feestje’. Nederland zit met Polen, Frankrijk en Oostenrijk in Poule D. Het zal me benieuwen. Aan Frankrijk zullen ‘onze’ voetballers een zware dobber hebben. Maar je weet het nooit. In 1988 is het toch ook gelukt? Dus! … Er worden weer heel wat talkshows over volgepraat en kranten over volgeschreven. Soms vergeten mensen dat het een spelletje is…

De Europese verkiezingen zijn traditiegetrouw de verkiezingen met de laagste opkomst. Europa staat verder van ons af dan de gemeente, provincie en de landelijke politiek. Toch worden er belangrijke besluiten genomen op gewichtige thema’s. Niet alleen migratie, veiligheid en handel, maar ook bijvoorbeeld PFAS. En ja, dan komt het toch weer dichtbij. Ik begrijp het heel goed als mensen cynisch doen over die verkiezingen: Wat haalt het allemaal uit? Toch is het geen spelletje, maar ‘serious business’. Wat dat betreft voelt het voor mij altijd een beetje krom. Zó veel aandacht voor (Europees) voetbal, waar je geen ènkele invloed op uit kunt oefenen (behalve misschien als supporter met een juichspencer). En zo weinig voor de (Europese) verkiezingen. Terwijl je daarvoor juist wèl je stem kunt uitbrengen. Ik noem het de Europapa-radox. Hoe het allemaal kan is mij een raadsel. ‘Joost’ mag het weten.

Geert van Dijk