Sliedrechts Dialect - Ik maokte d’r gêên sjeklao van

Hoe ving ie de oorsprong van ‘n naom? De waarekgroep geneaologie kà je hêêl veul vertelle over naome, aallêên mijn kanne ze nie hellepe. Mijn achternaom is al behoorlijk lang aan Slierecht verbonge, daer zat ‘t perbleem nie, maor ‘k gaf m’n dochter de voornaom Candia en daer wou ik meer van wete.

Ooit had ‘n medestudent de naom Candia, een naom die me aareg aansprak. Dus toe in 1978 mijn dochter wier gebore, dêêlde m’n vrouw de mêêning dà die naom bezonder was. De baby kreeg die naom mee, of ze ‘t nou leuk vong of nie.

Rond 2015 zag ik op Facebook de naom Candia verbij komme en aal gauw bleek dat die naom hoorde bij degene die ‘k uit m’n studietijd kon. ‘k Maokte ketact en kreeg van heur te hore hoe ze aan die naom kwam. Heur vaoder was een volleger van Kees Boeke, een bezondere leraer die z’n aaige lesmethode had. D’r zijn boeke over hum geschreve, dus zoek ‘t mor op. Hij was ok bekend as onderwijzer van Beatrix. Nou had die Kees een dochter die die Candia noemde en de vaoder, waer ‘k ‘t net over had, vong dat ‘n mooie naom. Dus ‘n stuksie geschiedenis hà ‘k nou bove waoter. Mijn medestudente glôôfde dà die naom was gegeve omdà Kees Boeke een liefhebber was van Kretao en dat ie de ouwe naom die de Iteljaone tijdes een bezetting d’r aan gavve, “Candia,” hum inspireerde om die naom te gebruike voor z’n dochter. Toch bleek dà nie te kloppe, temenste nie drèk.

Kees Boeke trouwde met ‘n Engelse, ‘n daome met ‘n belangrijke achtergrond in de sjeklaode indestrie van Verêênigd Koninkrijk. Heur achternaom? Cadbury. De mêêstes zalle deuze naom en de paorse sjeklaodewikkels wel kenne. De vrouw van Boeke had ‘n omao die getrouwd was met een Cadbury en Candia hiette en zô belande die naom ok in Nederland, de dochter van de beroemde leraer wier vernoemd naer heur overgrôôtmoeder. De Cadbury’s wazze Quakers, net as Kees en mè nog wà vedder graeve en spitte in archieve, bleke d’r in de voorouwers van opoe Candia nog meer Candia’s te zijn. Steeds wazze dut Quakers en zô kwam ik uit bij ‘n Quaker die in de femiliegeschiedenis van de sjeklaodefabrikant aan ‘t grasduine was. Hij had in de zeuventiende êêuw een Quaker kapitaain gevonge die met êênige regelmaot op Kretao voer. Kretao hiettende toe Candia. De zêêbonk was zô weg van de pracht van dat aailand, dat ie z’n dochter d’r naer vernoemde, dus ‘t êêdere verhaol klopte toch, aallêên viao een omweg.

In Engeland ben ‘k die naom meer tege gekomme, een schrijfster, een zangeres, ok viao hullies kwam ‘k steeds trug bij de Quakers. Aailijk wel bezonder dà de oorsprong van ‘n voornaom is trug gevonge ving ik zellef.

mostertpot@gmail.com