Echt Sliedrechts - Trots?

Ik probeer het af te leren: reageren op Facebookposts. Het niveau is namelijk vaak zo bedroevend dat mijn herfstdip langzaamaan een dip tegen de mensheid wordt. En ik leerde het afgelopen jaar ‘Never argue with stupid people, they will drag you down to their level and then beat you with experience.’ En deze mensen leven en spreken op het level waarop ik niet wil opereren. Maar toch, ik schrijf nu eenmalig over jullie. De mensen die reageerden op de Facebookpost van Sliedrecht Pride. 

Ik leg nog even uit wat die Sliedrecht Pride in de bibliotheek was. Het was een besloten bijeenkomst waar mensen gelijkgestemden van de lhbtqia+-gemeenschap konden ontmoeten, steun konden zoeken bij elkaar, meer informatie konden inwinnen rondom dit thema en ook de Protestantse Kerk Sliedrecht was aanwezig. Er sprak een schrijver over zijn boek binnen dit thema, er was een vluchteling die vertelde hoe het is om queer te zijn en een drag queen gaf een optreden. Dit allemaal binnen de muren van de bieb.

Op het bericht werden zeventig likes achtergelaten. Tweeëntwintig extreem lachende (uitlachende?) mannetje, zes verdrietige mannetjes en zelfs zes boze mannetjes gaven acte de présence. Op de foto zat ook een jongetje te kijken. Mariëlle schrijft daarover: “Idd arme kinderen, het wordt ze door de strot geduwt! Walgelijk. Tegenwoordig bestaat er niks anders meer...” Ze krijgt bijval van Biancaatje die schrijft: “Zolang mijn kids er maar niet lastig mee word gevallen en het bij mij kids in de buurt is.” Veel mensen die zich druk maken om dit kind die - naar ik aanneem - bewust is meegenomen door zijn ouders. Elke ouder maakt zijn eigen keuzes, bedenk lekker zelf wat je je kind wil laten zien. 

Joost zegt: “Stelletje engnekken hier, walgelijk zijn jullie!!!” Eric maakt het nog een stukje bonter. Hij schrijft over de man die op de foto in een slip zit: “ik zeg: steek een stok in zijn voorwiel: stok-spaak-dood!” Een bijzondere manier van acceptatie van je medemens vind ik. En dit ALLEMAAL om een BESLOTEN bijeenkomst waar je niet bij hoeft te zijn, maar waar verslag van wordt gedaan, net als van een sportwedstrijd of het Living Statues Festival.

De reacties va Chantal en Mieke bieden een beetje hoop. Chantal schrijft: “Wat een haat tegen mensen die anders zijn. Naastenliefde gemist in de bijbel zeker? Het zijn altijd de gelovigen die het hardste staan te schreeuwen en niemand accepteren zoals hij/zij is. Wees er maar trots op, totdat je zelf een kind krijgt die zich anders voelt want het is GEEN ziekte” en ook Mieke meent “Stel dat je zelf een kind hebt wat ergens binnen lgbtq+ is, en je leest de reacties als ouder, breekt je hart daar dan niet op? Kom niet aan met dat de opvoeding is mislukt. Als het zo makkelijk is om voor een andere letter te kiezen, doe dat dan zelf actief voor een maandje of 3.” Ook zij krijgen allebei bijval. 

Is je opmerking hier op papier lezen toch minder leuk? Misschien de volgende keer dan even nadenken wat je online over andere mensen tikt.

Ik blijf me vasthouden aan de opmerkingen van Chantal en Mieke, want ik blijf geloven dat de goede mensen met meer zijn. Ook in het Baggerdorp.

Marjanne Dijkstra