Echt Sliedrechts - Lieve Joop

Lieve Joop, dit was niet onze afspraak. Toen je vorig jaar wat zieker werd, kondigde je aan om even te stoppen met het schrijven van columns, je was vaak te moe van de behandelingen. ‘Maar dat hoeven we verder niet aan te kondigen hoor, dat zien mensen vanzelf wel.’ Je zou dus even tijdelijk stoppen met columns schrijven, om daarna weer beter terug te komen dan eerst. Verrijzen als een feniks uit de as.

Joop, hoe ik - of de krant zo je wilt - ‘aan je kwam’ weet ik niet zo goed meer. Ik weet wél dat je me voor het eerst mailde toen het slecht ging met je vrouw, Sia. Ook zij was erg ziek en je zorgde voor jouw ‘meissie’ in haar laatste dagen. Ik schrok een beetje van je e-mail toen weet ik nog, hoe jij een column had zitten schrijven met al dat verdriet om je heen. Een van je volgende mailtjes aan mij was de aankondiging dat Sia was overleden.

Je werd een vaste waarde van Het Kompas Sliedrecht. Met je scherpe columns. De ene keer over politiek - met je lekkere rode PvdA-blik- , dan weer over Chemours en ook wel eens over Sia. Dat je haar miste, was meer dan duidelijk. Ik sprak je ook vele keren over Chemours. Na de dood van Sia had je het tot je persoonlijke missie gemaakt om elke week bij chemiegigant voor de poort te staan ‘tot er nul uit de pijp komt’. Je sprak net zo makkelijk met mede-actievoerders als met gemeentelijke, landelijke en zelfs Europese politici als met verschillende media. Je was overal en nergens te zien en werd de spreekbuis van Sliedrecht als het gaat om de strijd tegen Chemours.

Lieve Joop, als ik aan jou denk, denk ik aan je ellenlange appjes die je tikte op je laptop. Aan je jaaroverzichten voor de krant, scherp en grappig. Ik denk aan onze laatste columnistenborrel bij jou op Baanhoek. Aan de rivier, lekkere hapjes en praten over van alles en niets. Aan je raad een paar maanden geleden toen ik jou en Kees interviewde over - hoe kan het ook anders - Chemours. Hoe je dingen herkende toen ik aangaf bepaalde zaken niet zo goed meer te weten. ‘Soms moet je het gewoon anders gaan doen, ik had dat ook op jouw leeftijd.’ Ik ga er eindelijk naar proberen te handelen, Joop.

Lieve Joop. Het was de langste dag en misschien ook wel de meest hete dag tot nu toe, toen het bericht kwam. Ik kon het niet geloven toen ik hoorde dat jij was overleden. Sliedrecht verliest een strijder tegen onrecht, grappig, rebels, enthousiast, een goed columnist, een geliefde zoon, broer, vader en opa en vriend. En ik heb nog helemaal geen zin om je te moeten missen.

~ Imagine all the people

Sharing all the world

You may say I’m a dreamer

But I’m not the only one

I hope someday you’ll join us

And the world will live as one ~

Marjanne Dijkstra