Echt Sliedrechts - Afscheid

Ik ben er niet zo goed in, in afscheid nemen. Afscheid van mensen nemen vind ik lastig, ook als deze mensen nog in leven zijn. Ook van dingen neem ik niet zo goed afscheid. Al kan ik dat laatste dan weer een stuk beter de laatste jaren en dat scheelt weer wat ruimte op mijn zolder en per saldo ook in mijn hoofd. Elk nadeel...

Voor iemand die er niet zo goed in is, moest ik behoorlijk vaak afscheid nemen de afgelopen weken. Het definitieve afscheid van columnist Joop Keesmaat viel me zwaarder dan ik vooraf dacht. De goede vibes die Joop eerder doorstuurde en zijn vastberaden wil om gewoon weer columns te gaan schrijven, stonden in schril contrast van het bericht van zijn - voor mij toch nog plotselinge - dood. Het blijft verdrietig dat hij er niet meer is.

Afscheid kwam ook op school van mijn zoons. De jongste nam met een circusuitvoering afscheid van de middenbouw en start na de zomer in de bovenbouw. Hij torent toch vaak al wat boven leeftijdsgenoten uit, maar de gang naar groep 6 leek hem de laatste weken nog wat harder te laten groeien. Mijn oudste zoon nam wat definitiever afscheid. Met een grappige film en lieve enthousiaste liedjes nam hij afscheid van de basisschool en zijn leuke juf, om op 2 september te beginnen op de middelbare school. Hele mooie nieuwe stappen, maar toch even slikken voor deze moeder.

Hoe dan ook, ik had er de laatste weken nog iets meer moeite mee dan normaal. Toch ga ik nu zelf even afscheid nemen, of eigenlijk, nemen we even een afscheid van de column Echt Sliedrechts. Even beraden, bezinnen, voor columnist Daniëlle verhuizen en vakantie vieren. Dan zijn we op 4 september weer fris en fruitig terug.

Marjanne Dijkstra