Echt Sliedrechts: Oversteken

Als ik zou zeggen dat ik wandelen leuk vind, doe ik de waarheid geweld aan. Houd er helemaal niet van, terwijl ik toch ook niet het type “liever lui dan moe” ben.

Maar goed … ieder z’n meug.

Toen ik nog in het lager onderwijs werkte. Zover terug in de tijd dus, dat die onderwijsvorm nog zo heette, liep ik wel de Avondvierdaagse met de klas die mij was toevertrouwd. We bedachten dan voor de wandelingen een “schooleigen” pas. Soms de zwembadpas (van Kees, de jongen) en we hebben hem ook wel eens in ganzenpas gedaan. Toen vond ik wandelen ook al niet leuk. De kinderen wel. Ze hielpen de passen te bedenken en hadden een uurtje met z’n allen plezier.

Het was – zelfs in die tijd – al goed om te bewegen.

De Avondvierdaagse 2026 ging in Sliedrecht niet door. Oorzaak: te weinig verkeersregelaars.

Die zijn nodig om de lange stroom wandelaars door het verkeer te begeleiden. Bij elke oversteek, elk kruispunt zijn zeker twee verkeersregelaars nodig. Toen ik las dat zich niet genoeg mensen hadden gemeld en de wandeling werd afgelast, ben ik – te laat natuurlijk – op zoek gegaan naar “hoe moeilijk het kan zijn om verkeersregelaar te worden”.

Iedereen weet wel hoe je zonder al te veel gevaar voor eigen leven een auto kunt laten stoppen. Een paar simpele, gemakkelijk aan te leren arm- & handgrepen zijn genoeg. Toen ik naar de Papendrechtse versie van de wandeling ging (m’n kleinkinderen liepen mee), mooie kans verkeersregelarij in de praktijk te zien, ontdekte ik wel dat voor “vette fiets” verkeersdeelnemers net andere regels gelden.

Verkeersregelaar zijn, is geen raketwetenschap. Je kunt thuis op de computer een kort, niet al te moeilijk examen afleggen en je “diploma” is dan één jaar geldig.

Ik zocht naar dat examen, maar het lukte niet de goede plek op de website te vinden. Zonder twijfel te wijten aan mijn redelijk gebrekkig computerkunde. Bedacht me wel dat dit misschien voor meer mensen kan gelden. Ik denk dat er genoeg mensen – hele contingenten oma’s en opa’s bijvoorbeeld – te vinden zijn om bij mooi weer 3 of 4 avonden te helpen bij het geweldig leuke en sportieve evenement. Daarom heb ik her en der geïnformeerd of het te doen zou zijn in ons dorp een “cursus” verkeersregelaar te geven. Veel meer dan één dagdeel hoeft dat – schat ik - niet te kosten en het is meteen een gelegenheid een deels misschien nieuwe groep vrijwilligers aan te boren.

Bibliotheek Aanzet heeft wel oren naar zo’n cursus en is ook bereid mee te denken over hoe die kan worden opgezet.

Gerrit Venis