Bejaerderaais

SLIEDRECHT Nae aalle coronao perikele was t’r weer is ’n bejaerderaais op uitnôôdiging van de grôte baggeraer. ’t Was wel duidelijk dat ‘r nae zô ’n lange tijd veul kelegao’s gemist wiere. Wel verrassend was ’t grôte aantal nieuwe bejaerdes, waermee ‘k saomegewaarekt had.

Mè wel 7 of 8 busse wiere we opgehaold en naer de bôôt in de Kooihaove gebrocht, waer ‘n baksie met ’n taortie wachtte. ‘n Goed beginnechie.
D’r was verempeld iemand die zee we hebbe saome ’n tennistoernooi gewonne.

’t Was zonnig weer, in d’n aerd aan de hêête kant. Hoeveul honderd man d’r aan boord wazze weet ik nie, maor de twêê etaozies wazze goed gevuld.

De dranksies wiere vlot gebrocht en verempeld ok nog aanderande snoeperijchies d’rbij. ’k Hè niemand kanne ontwaere die de hôôgte had.
Daernae wier ’n smaokelijk buffet neergezet, da z’n weergao nie kan. Je laojt aaltijd teveul op je borrechie omdà je van aalles wat wil proeve. Nae ’t kauwe hè ‘k bij de twêêde ronde nie te versmaoje wareme dinger gehaold. D’r stinge ok verschaiene lekkere brôôichies mè kroijebutter. Je kon je aaige tonnechie rond ete.

Wà mijn opviel was dat ’n hôôp bejaerde manne zeeje, nou ze uitgewaarekt zijn, achter ’t fernuis te kruipe om ’n lekker maeltjie te smorrele.

Zôôaz aaltijd wazze d’r hulleptroepe voor ’t gevaal d’r iemand van z’n aaige gong, of ging legge vaalle, of deur stoksie of rollaotor, mor êên hand ter beschikking hadde en heullie de borrechies op konne houwe. D’r wiere netuurlijk ok lichaomelijke klachte uitgewisseld, bekant iederêên het wel een sneechie hier of daer opgelôôpe, bij d’n êên wat aareger as bij d’n aander.

’t Doel van de raais was Schôônhoven, d’r was werempeld ‘n stadswandeling georgaoniseerd, mor ’t was zôô hêêt dà me liever bove op het dek bleve zitte, met ’n klaain zuchie wind.

Nae 70 km vaere zee de kapitain, die ’t schip om 5 uur weer bij de Kooihaove an d’n aonlegstaiger wou hebbe stonge de busse trouw te wachte om iederêên moe, mor voldaen naer de opstapplekke te brenge. D’r wier gevrooge te wachte tot je busnommer omgeroope wier, mor dà was te veul gevraegd. Hêêle dromme gonge inêêns al naer de uitgang. ’t Lekend wel ovve me in ’n vliegmesien zatte.

We krege verempeld ’n petjie, ’n pen en Schôônhovese koek. D’r was ok voor zonnebrandcrème gezurregd, want ’n rôôd verbrand hôôd waer ’n paor daege laeter de velle bijhinge wil ie ok niet. Iederêên vong ’t zôô fijn dà me dut weer angebôôje krege.

[Macky van Leeuwen – de Jong.