Wat 'n zeumer, wat 'n weertie...
Wat 'n zeumer, wat 'n weertie... Sliedrechts Dialect
Sliedrechts Dialect

Wees mor gelukkig …

4 november 2023 om 09:02 Column

“Kijk nou is naer buitene! ’t Regent.” Dut zalle hêêl wat mense vendaeg gezeed hebbe! Gêên wonder! Wat hè me een harstikke mooie zeumer gehad. Gelukkig hà ’k gêên bezwaer. Ik hou wel van ’n lekker zonnechie. Overdag lekker buite in de tuin zitte en as ’t zô uitkomt op de fiets d’r op uit. We houwe wel van ’n endjie karre deur de Alblasserwaerd of deur d’n Biesboschpolder. Keus genogt in de buurt. Je ken ok nog naer Gurrekom of ’t Lingebos. Ving ie dà te wijd? Vaer dan is bij Waarekendam over en gao met de pont naer Dordt trug. Je het dan ‘n mooi daegchie.

Wat was ‘t ’n bezondere zeumer. Veul zonneschijn en host gêên druppel regen. De boere zalle d’r wel nie blij mee gewist weze. Daer is ’t al gaauw te drôôg of te nat voor. Mor ja, we zalle ons om ’t weer mor nie aals te druk maoke. D’r is nou êêmel niks aan te veraandere - en gelukkig mor ok -, d’r is al genogt naorighaaid op de wèreld zô links en rechs. Laete we ’t mor neme zôôas ’t komt!

Zellef ving ‘k ’t wel lekker om in ‘t zonnechie buite te ontbijte. Dan begin m’n dag al goed. Op ie gemak de krant leze met ’n koppie koffie d’r bij. Wat wil ie nog meer? Ja, fijn hoor. Ik weet wel dà nie iederêên zô van de zon kan of wil geniete. Ik denk dan aan de mense die vroeger buite mosse waareke, zôôas de straetemaokers die bij ons in de buurt bezig wazze. Op d’r knieë en dan klinker voor klinker op de goeje plek legge. En wà denk ie van de kaainder die d’n dag deurbroche in oververhitte lekaole? Wà zalle die verlangd hebbe naer de schoolbel die ’t end van d’n dag liet hore! ’t Zal in de zwembaoje wel ’n drukte van jewelste gewist weze.

We gaon perbere d’n draed weer gewoon op te pakke nou de hette verbij lijk te weze. De tijd van de vekansies in Holland of daerbuite zijn verbij. Gelukkig kanne me dat hier in ons land zegge! In aandere lande, waer aerdbevinge wazze of waer ze mekaor mè rekette en aander ôôlogstuig bestookte, zal dat nie meevaalle. Helaos! De kaainder hier zitte weer op school, mêêstal bij ’n aandere juf of mêêster. D’n draed van ’t daegelijkse wor weer opgenome. Dà viel nie aaltijd mee in m’n kaainderjaere. De tijd van hoepele, buutvrij en touwchiespringe was verbij. Taofels lere en opdreune, dictees en sommechies maoke kwam d’r voor in de plek. Stiekem hoopte je dat de schoolbel gaauw zou gaon en dà je, zôôdrao je buite was, weer ’n bietjie dà vekansiegevoel trug kreeg.

Gelukkig weune we hier in een land waer we vrijhaaid kenne. In een hôôp aandere lande is dat wel hêêl ver weg. Al moppere we wel-is, we motte harstikke tevreeje weze mè watte me hebbe en doen!

[Bas Lissenburg

Marjanne Dijkstra

advertentie
advertentie