Nieuwe Nederlanders - ‘Ik ben Somalisch, Jemenitisch en Nederlands’

SLIEDRECHT Integratie van nieuwe Nederlanders is waar dominee Gerard Vrooland zich met hart en ziel voor inzet. In de komende maanden vertelt hij maandelijks een verhaal uit de praktijk.

Amina Ali is intussen 25 jaar in Nederland en ze noemt zichzelf multicultureel. Dat zegt ze liever dan ontheemd. Maar dat was wel het gevoel dat zij mij in eerste instantie gaf, want ze noemde zich ‘mixed-bloedig’ en ze zei: ,,Ik hoor nergens bij. Ontheemd? Nee. Toen ik jong was klopte dat wel, maar ik heb mezelf ontwikkeld tot de persoon die ik nu ben.” Amina is een strijdvaardige, alleenstaande moeder van vier meiden. Ze houdt van discussiëren en is heel energiek. Dat merken we ook in de gespreksgroep waaraan zij deel neemt. We hebben het daarin over de verschillen tussen moslims en christenen en dan doet ze stevig mee. Ze is dapper. Vaak is zij de enige vrouw in de groep die verder uit mannen bestaat. Ik vroeg haar of ze naar haar moederland verlangde. ,,Ja en nee. Nee, omdat het hier goed is voor mijn kinderen. Ja, omdat daar mijn hart ligt.” 

Haar moederland… Wat is dat precies? Haar geboorteland is Somalië. Haar ouders vluchtten naar Jemen toen zij drie jaar was. Daar groeide ze op. Als dertienjarige ging ze terug naar Somalië om spullen op te halen. En toen ze vijftien was vertrokken ze naar Nederland. En de nare herinneringen? Die drukt ze het liefste weg. Natuurlijk weet ze nog hoe vaak haar moeder huilde en natuurlijk heeft ze als jong kind de lijken op straat gezien. Ze schudde haar hoofd: ,,Dat is voorbij”. Haar moeder wilde een veilige plek voor haar kinderen. Zo kwamen ze hier terecht. De woorden veiligheid en bestaanszekerheid kwamen vaker voor in ons gesprek. ,,Veiligheid voor mezelf en voor mijn kinderen, dat is belangrijk. Maar soms voel ik me Somalisch, soms Jemenitisch en soms Nederlands. Ik heb geleerd om zelf te bepalen wat ik wil zijn. Ik switch tussen deze culturen. De waaroms van de verschillen accepteer ik.” Ik vroeg of ze het hier goed heeft. ,,Geen land is perfect. Als ik hier wat wil regelen gaat dat makkelijker als een geboren Nederlander meedoet.” 

Amina zou graag iets organiseren met vrouwen om te laten zien dat moslims het goede willen voor Sliedrecht. ,,Maar dan moet ik een stichting starten en ruimte hebben. Ik ga daarmee aan de gang!” Weer zag ik haar strijdvaardigheid boven komen. Ik vroeg of die strijdvaardigheid haar niet snel in botsing bracht met anderen. ,,Ik strijd voor namelijk met mezelf. Ik wil niet tegen anderen strijden. Ik wil begrepen worden.” Ik vroeg haar wat Allah voor haar betekende. Direct zei ze ,,Alles!” “Maar de islam betekent overgave, terwijl jij strijdlustig bent. Kan dat bij elkaar?” ,,Die overgave is er wel, maar die hoeft niemand te zien. Ik kies mijn pad en Allah wijst de weg. Allah houdt het meest van wie niet zomaar zal stoppen. Ik zeg vol vertrouwen dat het wel goed komt. Ik wil er zijn, ik wil wat betekenen.” 

We sluiten het gesprek af. De gedachte dat Amina nog steeds bezig is met een zoektocht is bij me blijven hangen. Tegelijk zie ik hoe ze zich vastklampt aan de zekerheid die ze in haar geloof vindt. Wie met de zoektocht van christenen en moslims wil meedoen, bel 06 30474312.