Niemand doet tevergeefs een beroep op VVD’er Remco van de Ven

SLIEDRECHT In de raadzaal kent iedereen ze als politici, maar hoe staan de lokale partijleden daarbuiten in het leven? In aanloop naar de gemeenteraads-verkiezingen spreken we lokale raadsleden niet over dossiers of standpunten, maar over familie, vrienden en geluksmomenten. Deze week: Remco van de Ven van de VVD.

Plichtsbesef heeft er altijd al in gezeten bij Remco van de Ven. Thuis, omdat hij nu eenmaal zo is opgevoed, maar ook in het werk. ,,Netjes je best doen als er wat van je gevraagd wordt, iets afmaken als je ergens aan begint, normale omgangsvormen als er samengewerkt moet worden.” 

Van de Ven somt het maar eens droogjes op. Klinkt logisch allemaal, maar zo vanzelfsprekend is dat allemaal niet meer, zo’n zeven decennia nadat Van de Ven werd geboren. ,,Tja, ik ben inmiddels al wat ouder, dus ik ben het gewoon gewend”, zegt hij zelf. En wie zijn politieke cv bekijkt, ziet dat daar geen woord aan gelogen is. Van de Ven werd al in 1986 raadslid. Acht jaar later werd hij wethouder; dat deed hij zestien jaar, daarna ging hij met pensioen. De partij bleef hij altijd trouw. ,,Toen afgelopen zomer bleek dat een van onze raadsleden het raadswerk niet meer kon combineren met zijn werk, moesten andere mensen naar voren geschoven worden. Ik was daar één van, dat ging min of meer automatisch. Als er een beroep op je gedaan wordt, zeg je daar geen nee tegen.” En dus is Van de Ven sinds afgelopen zomer burgerraadslid.

BEGRIJPEN

De politiek heeft hij altijd gezien als een prettige plek waar je op een beschaafde manier van mening kunt verschillen. ,,En waar je ook je best moet doen om dingen van elkaar te leren en elkaars mening te leren begrijpen”, vindt de Sliedrechter. ,,Daar zijn politieke partijen mijns inziens voor. Van alleen maar gelijkgestemden leer je minder dan van andersdenkenden. Wat mij betreft is de politiek geen kwestie van alleen maar tegenstrijdigheden uitwisselen, maar bedoeld om de beste oplossing te vinden voor de gemeenschap.”

BAGGER

Voordat Van de Ven wethouder werd, werkte hij lange tijd in de uitvoering bij een baggerbedrijf. Dat betekende dat hij vaak dagenlang van huis was: ,,Je begon vaak maandagochtend vroeg en vrijdag laat in de middag was je weer thuis. Slapen deed je aan boord of in een voorziening aan wal. Ik werkte zowel in binnen- als buitenland. In Nederland heb ik vrij lang op een baggerwerktuig in Europoort gewerkt. Dat lijkt nu heel dichtbij, maar toen ik daar werkte waren de snelwegen er nog niet. Dat was toen dus nog een flink eind rijden.”

GAT

Of hij zich na zo’n druk werkzaam leven geen zorgen heeft gemaakt om een dreigend zwart pensioengat? ,,Nee, nooit. Ik wist dat het eraan kwam en ik heb een enorme kennissenkring in Sliedrecht. Ik heb altijd wel gedacht dat ik via via weer bij andere bezigheden terecht zou komen.” Zo geschiedde. ,,De mensen die merkten dat ik niet meer werkte, vroegen vanzelf: heb je tijd over? Ben je geïnteresseerd? Nee, als je met pensioen gaat, dan ga je niet stilzitten. Ik ben dus vloeiend overgestapt vanuit mijn werkzame leven.” 

VRIJWILLIGERSWERK

Behalve aan de lokale politiek besteedt Van de Ven zijn tijd en aandacht aan vrijwilligerswerk voor de historische vereniging en het Baggermuseum. ,,Vijf, zes dagen in de week ben ik daar wel mee bezig. Natuurlijk niet acht uur per dag, maar gewoon op momenten dat het mij uitkomt. Als burgerraadslid ben je ook minder druk als raadslid, maar alsnog ben je er wel regelmatig mee bezig. Je zit aan tafel, neemt deel aan fractieoverleg en spreekt opiniërend mee, maar op het moment dat een besluit wordt genomen, stem je niet mee. Nou, zo valt dit alles prima te combineren.” En dan is hij ook nog lid van de heemkundige kring, overigens. ,,Al een jaar of 30. De kennissen die ik daar heb gaan dus ook al 30 jaar terug. Ik ga er regelmatig heen, ik ben zeer gesteld op het Vlaamse leven. Die Bourgondische inslag bevalt me wel, de mensen leven wat soepeler.”

BOEKEN

Voor wie het zich afvraagt of er in zo’n ‘werkweek’ nog uren overblijven voor ontspanning: vrijwilligerswerk ís ontspanning voor de Sliedrechtse pensionado. ,,Terwijl het eigenlijk best aan mij besteed is om eens een moment niets te doen te hebben”, mijmert hij. ,,Ik ben nogal geïnteresseerd in de wetenschap en heb een enorme serie boeken staan waar ik maar niet aan toe kom. De Griekse mythologie en oudheidkunde interesseren me bovenmatig.
Ik denk dat dat er ook een beetje van nature in zit, dat ik graag dingen wil weten. Waarom draait de maan om de aarde? Wat is de invloed van de zon? Hoe zien hemellichamen eruit? Dat soort dingen. Nu blader ik weleens in een boek en ik zoek zo nu en dan wat op, maar echt uitvoerig voor een boek gaan zitten om het uit te lezen: dat komt er niet van. Dat is prima hoor, want zoals het nu gaat met al mijn bezigheden amuseer ik me uitstekend. Ik denk weleens: ik word vast 120, dan kom ik er uiteindelijk wel aan toe.”