Sliedrechts Dialect - Zwemles

D’r is veul te doen over ‘t Slierechtse zwembad. ‘k Het ’t nie aallemael gevollegd, maor ‘t komp ‘r zô ongeveer op neer dà wat ‘r nou staot afgebroke wordt en dat ’r een klaainer bad voor trug gao komme. Of nie, mor dà ‘s poletiek en daer kan ‘k me beter niet meer bemoeie.

Zellef ben ‘k er elleke maondag mè m’n klaainzeun te vinge. Hij is hard aan ‘t perbere om van badjie 2 naer badje 3 te komme. Op weg naer z’n A-diplomao. ‘t zellefde cirrecus deej z’n aaige ‘n jaar of vier geleeje voor mè m’n klaaindochter.

Soms denk ‘k – hôôg en waarem op de trebune – nog wel-is trug aan m’n aaige zwemlesse. We weunde in de Willeminaostraet en ‘t zwembad lee toe in de haove. Zô ongeveer op ‘t punt waer de Prins Hendrikstraet uitkwam op de Haovestraet. M’n zwemles was vroeg in d’n ochend. Met ’n paor aandere kaaindere stinge me te wachte op de toegangsbrug. Wachte op badmêêster Gerrit Hommerson. Die weunde in de Rijshoutstraet en kon dus makkelijk lôôpes naer z’n waarek. ‘t Kwam wel-is voor dat Hommerson de wekker nie hà gezet (of nie gehoord, dà kan netuulijk ok) en dà we stinge te blaauwbekke. Omdà me percies wisse waer hij weunde, is ‘t ok wel voorgekomme dat ‘n paor vroege zwemmers naer z’n huis gonge. Kijke waer die bleef.

As de badmêêster aan kwam en de deur opengong, dan was de êêste taok voor we in ‘t waoter moche met ‘n zeefnet de troep uit ‘t waoter scheppe. Dôôje vis kwam voor en netuulijk mêênde me in aalles wà bruin was en dreef een drol te zien. En dà vertelde we dan als waerhaaid deur aan vriendjies in de klas. Het haovezwembad is in de lôôp van de tijd verkocht. En ‘n kôôper het ‘r in Slêêuwijk ‘n bôôtehuis van gemaokt. De voor- en achterkant zijn d’r uitgezaagd en zô konne d’r dan plezierbôôtjies in worre opgeslooge.

In ruil voor ‘t haovebad, krege me een binnebad (De Springplank, stao me bij, mor dà weet ‘k nie zeker meer) en ‘t buitebad De Lockhorst. ‘k Zag op de sociaole mediao hêêl veul herinneringe aan De Lockhorst langs komme. Je kon d’r leuk mè vriende en vriendinne lol maoke op de speulwaaide. Maor ook weer nie te veul lol, want dan was ‘r aaltijd wel een badmêêster die je tot orde riep.

Badmêêster Cor is nog jaere in ons gezin aangehaold: “Nie met dà luchbed op de glijbaon”. Na de Lockhorst krege we ‘t overdekte bad; de Springplank wier verkocht aan Worre en die maokte d’r ‘n – voor die tijd best mooi- rouwcentrum van. En ‘t nieuwe bad was bij de opening best uniek. Gêên chloor in ‘t waoter, maor opgepompt grondwaoter. Een idee van PvdA raedslid Kees de Zanger of z’n fractiegenoot Kor Blijenberg, daer wì ‘k eve van af weze.