Echt Sliedrechts - Welbevinden

Het woord ‘welbevinden’ vind ik een mooi woord. Het staat voor de mate waarin iemand zich geestelijk, lichamelijk en sociaal goed voelt. Het is een beetje een oud-Nederlands woord en het klinkt wat plechtig. Vandaag zeg je misschien: ‘Ik voel me goed.’ Vroeger zei men dan: ‘Ik bevind mij wèl.’ Als het woord ‘welbevinden’ in het nieuws komt, dan is dat meestal niet positief. Het zal geen verrassing zijn dat het ‘welbevinden’ in Nederland aan het afnemen is. Vooral onder jongeren. De mate waarin jonge mensen zich niet goed in hun vel voelen zitten, is verontrustend. Dat heeft met corona te maken. In die periode waren er weinig mogelijkheden tot ontmoeting. Dat hakt er voor veel mensen nog steeds in. Veel mensen zijn depressief. En niet alleen jongeren trouwens.

Vorige week had ik een gesprek met een Sliedrechtse jeugdwelzijnswerker. Dag in dag uit spannen mensen zich in voor jongeren in onze gemeente. Dat gebeurt niet alleen in het SOJS. Ook in sport- en muziekverenigingen en in kerken zetten veel mensen zich in voor jongeren. We hadden het erover dat het goed zou zijn als we elkaar wat beter weten te vinden. Ik denk dat ik wel namens de kerken spreek als ik zeg dat jongeren de kerk ter harte gaan. Niet alleen de jongeren van de kerk, maar álle jongeren. Tegelijk is het ingewikkeld om elkaar te vinden. Iedereen zit in z’n eigen bubbel. Kerken hebben de neiging clubjes te worden. Buiten de kerk wordt soms gedacht dat het de kerk alleen om zieltjes winnen gaat. Maar kerkmensen zoeken graag het goede voor hun omgeving. Het is mijn overtuiging dat geloof kan bijdragen aan zingeving en welbevinden. Dat gun ik iedereen. Maar dat wordt al gauw moralistisch opgevat. Het lijkt me belangrijk om in elk geval met elkaar in gesprek te zijn. Al eerder schreef ik in een column: ‘We zijn het collectief kwijtgeraakt.’ Daarom een hartelijk pleidooi om vooroordelen opzij te zetten, en elkaar op te blijven zoeken. Daar waren en zijn we in Sliedrecht immers goed in. Dus niet alleen denken: die ander moet eerst maar eens naar mij toe komen. Evenmin iemand plaatsen in een hokje waarin hij helemaal niet in blijkt te zitten. Maar: anderen opzoeken waar ze zich wèl bevinden.

Geert van Dijk