Echt Sliedrechts - Werkdruk

Ik ben iemand die niet heel makkelijk haar werk loslaat. Dat kan een goede eigenschap zijn, want betrokken bij het werk, maar ook wel soms een lastige, want bezig zijn met het werk terwijl je eigenlijk vrij bent en andere dingen zou moeten of willen doen, is dat goed? Zelfs in februari in New York had ik mijn werktelefoon mee en stuurde ik mailtjes door of beantwoordde ik een Whats App-berichtje. Vorig jaar in de herfstvakantie maakte ik vanaf een huisje op het Zeeuwse strand een aantal pagina’s. En deze zomer was ik eindelijk zo ver dat ik mijn laptop thuis liet, maar die telefoon nam ik dan toch weer mee. Projectje voor volgende vakantie.

Werk blijft als journalist een raar iets. In feite kun je de hele dag door, alle dagen van de week werken. Nieuws stopt namelijk niet om 17 uur als ik meestal mijn computer uitzet, maar het kan best zijn dat ik ‘m om 20 uur, 23 uur of in het weekeinde nog eens een keer aanzet. Thuis is daar nog wel eens een discussie over geweest, maar ik denk dat het heel lastig te begrijpen is als je geen journalist bent. 

Hoewel ik dus het werk relatief makkelijk kon loslaten deze zomer - ook omdat ik hele goede collega’s heb - zat ik er de eerste werkdag na de vakantie alweer helemaal in. Een heel aantal zomerfoto’s die nog online moesten op de website plaatsen, meer informatie inwinnen over het Living Statues Festival, mails beantwoorden met vragen van mensen en interviews inplannen met Jan Pak de Leuning (zie elders deze krant) en voor een mini Chemoursserie. Als klap op de vuurpijl kwamen er nog wat interviews bij voor een supermooie bijlage die volgende week bij Het Kompas Sliedrecht zit. 

Op 10 oktober bestaat Het Kompas Sliedrecht namelijk veertig jaar. Ik was zelf nog niet bij die oprichting - want bijna 4 jaar toen - maar in november hoop ik te vieren dat ik nu weer tien jaar voor ‘het kompasje’ werk na al in 2008/2009 een jaar verslaggever te zijn geweest voor alle twee de kranten. Ik sprak voor de bijlage onder andere oud-collega’s, mensen die 40 jaar getrouwd zijn, een bedrijf dat 40 jaar bestaat en burgemeester Jan de Vries schreef een voorwoord. En een column, die moest ik ook nog schrijven. Hoe dan ook: genoeg te schrijven dus. :-)

Marjanne Dijkstra