Sliedrecht Dialect - Dà was ‘n mooie, heerlijken dag

‘t Is al weer ‘n hortie geleeje dà me mè zô ‘n tachentig leeje van d’n Historische Verêêniging uit Slierecht op de Zullevermêêuw 6 gonge vaere. Bas en ik doche dut jaer nou toch echt is aareg vroeg te weze, mor belnêênt, aalle raomde van dien prachtige bôôt wazze al vol mè veul blije en zwaaiende clubleeje.’t Was al d’n zôôvelste keer dà me mè mekaor ‘t waoter opgonge, mor de mêêstes wazze tò nog nieuwsgierig waer ovve we heen zouwe gaon. We wisse ‘t wel zô ‘n bietjie, mor nie hêêmel percies. Wat ‘n kostelijk gebeure ken zô iets verrasse. Wà kanne de mense die in ons baggerdurrep aan de revier de Maarewede weune toch geniete van heullieze uitzicht. En wij nou ok, lekker blij zijn we deuze hêêlen dag en geniete van ‘ons’ schip! En van de koffie en de taorties.

We hadde geluk dà me geregeld goeje verhaole hoorde vertelle, zôôwel over vroeger as nou tegewoordig. Henk, die ok aan ons taofeltjie zat, hieuw ons aareg goed op de hôôgte van aalle durrepe en waotere waer we langs kwamme. Onverstelbaor wazze wel hier aalle mederrene bedrijve. Bewondereswaerdig wazze ok de prachtige huize en netuulijk de jachthaoves vol schitterende jachte. Tientalle zaailbôôte en racegevaertes (jetski’s) voere d’r rond. Aareg mooi is aal dà waoter en aal dà groen. Meraokels mooi netuurgroen zien we dut jaer overaal groeie. Wat ‘n geluk dà me in ons land weune.

D’r was nog meer te geniete in ‘t mooie, grôôte Zullevermêêuwverblijf van deuzen dag. Veraal voor de mense die voor d’n aalderêêste keer meegonge. Onze trouwe meegaonders wissen ‘t al: d’r kwam in de ruime middezaol een kanjer van ‘n taofel vol lekkere lunchlekkernijchies naer bovene.

Noemp ‘t mor op en je zal ‘t aallemael wel hore. Wedde dà me gegarrendeerd vanaalles nog vergete. Aanderande brôôdsoorte en heerlijke belegchies, schaole mè verschaaijene groente- en fruitverrassinge, hartighaaidjies, rauwkostschaoltjies en kroketjies. Echt hoor, d’r was van aalles en nog veul meer! ‘k Hoorde trouwes een vrouw zegge: “Weet jie wà ‘k ok zô fijn vingkt… dà ‘k venaevend nie is hoef te koke!” Nou ‘k ‘t over vrouwe heb, schiet me weer wat te binne. Dien ochend hè me ‘t ‘r over gehad dat ‘t net lekende dà me mè meer vrouwe dan manne op stap wazze en dat de clubaevende meer deur kèrels worre bezocht. Wie weet daer meer van?

Afijn, we hen aamel een fantastischen dag gehad, hebbe lekker kanne bijpraote en ouwe bekendes truggezien. Daerom zou ‘k aalle betrokkene, bestuurders en medemaokers graeg wille zegge:  “Bedankt hee, en wie weet tot vollegend jaer.” Dan zà ‘k m’n landkaortie meebrenge.

Korrie Lissenburg