Oud-Tweede Kamerleden over Chemours: ‘Het gaat nog steeds om geld en niet om gezondheid’

DEN HAAG De uitstoot van PFAS door Chemours is niet alleen een punt van discussie in Sliedrecht en Dordrecht. Ook in Den Haag maken Tweede Kamerleden zich druk om de uitstoot van Chemours en de gevolgen daarvan op de gezondheid van mensen en dieren. Kiki Hagen (D66) en Eva van Esch (Partij voor de Dieren) waren tot voor kort twee van de kartrekkers in de discussie rondom de uitstoot van Chemours.

door Marjanne Dijkstra

,,PFAS wordt genoemd als wondermiddel, maar de uitstoot ervan druist tegen alle natuurwetten in.” Aan het woord is Kiki Hagen, tot een paar weken geleden Tweede Kamerlid voor D66. ,,Ik heb mensen gesproken die rond de Westerschelde wonen en elkaar tegenkomen bij bepaalde afdelingen in het ziekenhuis. Het is duidelijk dat de uitstoot van PFAS door Chemours en 3M in België absoluut gevolgen heeft voor de gezondheid van de mensen. Het gaat hier om extreme vervuiling, PFAS zit onder andere in bloed en in moedermelk. Het zijn de gevolgen van het vrijlaten van de normen en dit moeten we niet willen.”

REGIE TERUGPAKKEN

Ze stelt verder: ,,Een PFAS-vrije maatschappij is mogelijk. Er wordt zoveel onderzoek gedaan naar alternatieven, we moeten gewoon volhouden. Milieu, gezondheid en ecosystemen zijn zo belangrijk. De economie mag nooit voor onze gezondheid gaan, dat is het niet waard. Als het milieu en onze gezondheid niet goed zijn, dan is de economie dat ook niet.” Hagen maakt zich ook druk om de invloed van dit soort grote bedrijven. ,,De capaciteit van hun lobby’s is heel erg groot. Hoe sterk staat de overheid tegenover dit soort bedrijven? Dat vind ik een erg lastige kwestie. Het is lastig voor overheden om de regie terug te pakken. En ondanks dat je dan misschien zoals Chemours binnen de vergunning opereert, bedrijven moeten wat mij betreft absoluut zorg dragen voor de gezondheid van mensen nu en in de toekomst. Ik denk dat er binnen de politiek steeds meer bewustwording is over deze problematiek. Ook de maatschappelijke druk door omwonenden van dit soort bedrijven neemt toe. Natuurlijk heb ik de coalitiepartijen nodig om hier nog meer aandacht en gevolg aan te geven, maar ik blijf dit agenderen en heb al honderden vragen gesteld aan het ministerie.”

‘NUL UIT DE PIJP’

Ook Eva van Esch, tot voor kort Kamerlid voor de Partij voor de Dieren zit dicht op de discussie rond de uitstoot van Chemours. Samen met Hagen riep ze de directie van Chemours naar de Tweede Kamer naar aanleiding van de uitzending van Zembla. Daarin werd aangetoond dat DuPont al decennialang wist dat ze de omgeving ernstig vervuilde met grote hoeveelheden giftige PFAS en dat ze dit stelselmatig verzwegen. ,,Niet alleen wij als Kamerleden, maar zeker ook de omwonenden hebben recht op antwoorden”, lichtte Van Esch de reden voor de hoorzitting toe. Die antwoorden kwamen er niet. Van Esch: ,,Het was een ingestuurde riedel van afschuiven naar het verleden, ontkennen van het heden, duiken voor verantwoordelijkheid en verhullen van de waarheid. Niet verrassend, wel teleurstellend. Zeker voor de vele omwonenden op de publieke tribune.”

TE TOLERANT

Kort na de hoorzitting nam de Tweede Kamer de motie ‘Nul uit de pijp’ van Van Esch aan, die het kabinet oproept te onderzoeken hoe de uitstoot van Chemours zo snel mogelijk naar nul kan worden teruggebracht. ,,Ik vind dat we vanuit elke overheidslaag te tolerant zijn voor dit bedrijf. Het gaat nog steeds om geld en gezondheid sneuvelt nog altijd, dát is het allergrootste probleem. Daarnaast moet Nederland het voortouw nemen in een einde aan de productie van stoffen waar PFAS in zit. We moeten hier een verbod instellen en niet wachten op Europa. Hoe sneller we de Nederlandse regelgeving op orde hebben, hoe sneller de rest volgt. Er moet een wettelijke stimulans zijn om te zoeken naar andere alternatieven voor PFAS.”

EEN LIJN

,,Chemours is nu al aan het lobbyen voor allerlei uitzonderingen op een toekomstig PFAS- verbod, zoals bij medische toepassingen. Ik heb het gevoel dat het ingewikkelder wordt gemaakt dan het zou moeten zijn. Het is bizar dat we iets toestaan wat ongezond is, omdat we het nodig hebben om jezelf gezond te maken.” Ze vervolgt: ,,Ook frustreert de ondoorzichtigheid van vergunningen me in Nederland. Wat bedrijven echt mogen uitstoten blijft onduidelijk, hoe vaak ik ook om informatie vroeg bij de minister. De minister wees naar de provincie en de provincie wees terug naar de landelijke overheid. Daar moet echt één lijn in komen, alleen zo kunnen we iets doen aan de uitstoot van chemische bedrijven.”

Meer weten? Lees dan ons complete Chemours-dossier met al het nieuws en de achtergronden.