Marianne Bor tussen een groep leerlingen van obs De Wilgen.
Marianne Bor tussen een groep leerlingen van obs De Wilgen. JAN NOORLANDT

Juf Marianne Bor van obs De Wilgen met pensioen

Onderwijs

SLIEDRECHT Ruim 42 jaar zat ze in het onderwijs, maar nu komt het er toch van: directeur Marianne Bor - van den Berg (62) van obs De Wilgen gaat met pensioen. Deze week nam ze afscheid van de school waar ze zo’n twaalf jaar directeur was.

door Marjanne Dijkstra

Zittend in de hal van de school doet Bor haar verhaal. Twee jaar geleden, vlak voor het uitbreken van de coronapandemie sprak Het Kompas Sliedrecht haar voor jaar veertigjarig jubileum in het vak. Inmiddels is ze alweer 42 jaar leerkracht. ,,Drieënveertig zelfs als je meetelt dat ik daarvoor een jaar op een peuterspeelzaal heb gespeeld. Het is echt een mensenleven. Veel ouders van kinderen die hier op school zitten waren nog niet eens geboren toen ik al voor de klas stond, het is bizar om me dat te bedenken.”

VLOERBEDEKKING Al vroeg wist Bor dat ze het onderwijs in wilde ,,Ik heb drie oudere broers en twee zaten al op de kweekschool toen ik nog een kleuter was. Er kwamen verschillende vrienden van hen bij ons over de vloer en ik was een gewild studieobject, ik moest tekeningen maken bijvoorbeeld. Ik ben dus echt wel opgegroeid met hoe het werken in het onderwijs is. Ik speelde ook vaak schooltje en was dan de juf. Op die manier heb ik ooit mijn mooie oranje vloerbedekking verknald. Mijn juf in de eerste klas (groep drie nu) zette met watervaste stift streepjes op het linoleum waar onze tafeltjes moesten staan, dan stonden ze mooi recht. Ik deed dat dus ook op de vloerbedekking, voor de bankjes van mijn poppen en dat bleek geen goed idee. Maar dat ik dat juf wilde worden, is altijd gebleven. Toen ik in 1978 afstudeerde was er amper werk. Dan was ik een van de 978 sollicitanten en dat schoot natuurlijk niet op. Van oorsprong ben ik kleuterleidster en ik heb eerst een jaartje op een peuterspeelzaal gewerkt voor ik op school terecht kwam. Ik startte in augustus 1980 op kleuterschool De Klimop voor het vervangen van een zwangerschapsverlof en ben fusie na fusie gebleven en uiteindelijk directeur geworden. In de jaren negentig kreeg ik ook nog twee dochters en het was niet vanzelfsprekend om te blijven werken, maar ik heb altijd in ieder geval parttime gewerkt.”

PANDEMIE De coronapandemie drukte een groot stempel op de laatste twee jaar van haar carrière. ,,Op de donderdag voor we dicht gingen belde mijn man dat hij thuis moest gaan werken. Op vrijdag ben ik altijd vrij, maar ik ben toch naar school gegaan. Veel ouders moesten ook al thuis gaan werken en er waren veertig kinderen afgemeld. Er was toch een gevoel van paniek toen. Die zondag hoorden we dat de scholen dicht moesten en dat we online onderwijs moesten geven, maar we hadden geen idee hoe. Ik heb heel mijn team op maandag bij elkaar geroepen en we hebben samen plannen gemaakt. Die dinsdag konden we van start en het is heel erg goed verlopen met dank aan mijn team, alle ouders en de kinderen zelf. We hadden gelukkig alle kinderen in beeld en binnen gezinnen zijn er ook mooie dingen gebeurd in deze moeilijke periode. Ik vond zelf de periode waarin er steeds weer een klas in quarantaine moest heftiger. Op een bepaald moment had ik zes klassen thuis zitten, dat is voor iedereen veel onduidelijker en naar mijn idee kwalijker voor het onderwijs. Ja, de coronapandemie heeft wel bijgedragen aan mijn besluit om te stoppen. Ik ben de afgelopen twee jaar 24/7 bezig geweest met school. Om de haverklap werd ik gebeld en sommige maatregelen die ik moest uitvoeren werden me niet in dank afgenomen. Ik heb de afgelopen periode als heel zwaar ervaren. Daarbij hebben mijn man en ik wat voorbeelden van mensen die tot hun pensioengerechtigde leeftijd doorwerkten en daarna van alles gingen mankeren. We zijn in de gelukkige omstandigheid dat we dat voor kunnen zijn en nu al kunnen stoppen met werken en andere dingen kunnen gaan doen.”

MISSEN Bor en haar man houden van reizen en willen dat meer gaan doen. ,,We zijn sportduikers en hebben gedoken in Egypte, de Malediven en in het Caribisch gebied. Dat willen we nu buiten de schoolvakanties doen, in andere periodes van het jaar zie je ook andere dieren. Daarnaast hebben we twee kleinkinderen, Elif en Novy, en we gaan nog meer op hen oppassen. Het is heel mooi om dat mee te maken en daar genieten we van. Ook wil ik meer tijd maken voor hobby’s, ik hou van alles wat met handvaardigheid te maken heeft. Natuurlijk ga ik het onderwijs wel enorm missen. Vooral de drukte, het plezier, de collega’s en de kinderen natuurlijk met al hun liefde en plezier. Dat vind ik zo mooi aan het onderwijs, kinderen zijn altijd spontaan en vrolijk. als je wat doet voor ze, krijg je dat terug en dat geeft me energie. En we hebben het hier op school zo enorm fijn met elkaar. Mijn collega’s snapten dat ik stop, maar ze vinden het wel heel erg jammer. En het is echt zo, maar tot en met vandaag ben ik altijd met plezier naar mijn werk gegaan. Maar die vrijheid, ja die lonkt wel.”

advertentie