Column Daniëlle Zwanink: de tegeltaxi

SLIEDRECHT In Sliedrecht hebben we weleens plantjes opgehaald bij de kinderboerderij. Dat was een actie van de gemeente om de tuinen wat groener te krijgen en -Hollanders als we zijn- waren wij niet vies van een paar gratis bodembedekkers. Het was een leuke actie en het waren prima plantjes en we hebben ze netjes achtergelaten in Sliedrecht.

In Papendrecht zag ik steeds posters hangen waar het woord ‘tegeltaxi’ op stond. Ik fiets zo hard dat ik de rest niet kon lezen en ik wist eigenlijk niet precies wat ik me er bij voor moest stellen. En dat terwijl het antwoord zo voor de hand ligt. Om mensen aan te moedigen tegels uit de tuin te halen is er de tegeltaxi. Dit is een service die de tegels voor je op haalt en weg brengt. Je moet wel (achteraf) bewijzen dat je echt iets groens geplaatst heb op de plek van de tegel, dan vraag ik me meteen af of ze anders de tegels weer terug komen brengen, maar dat terzijde. Ik vind het een leuk idee. In Sliedrecht hadden we de poepzuiger, maar de tegeltaxi vind ik ook een hit hoor! Van een klein tuintje op het noorden is een flinke tuin op het zuiden even wennen. Maar wennen op een goede manier. Ik moet bekennen dat ik de Hugo soms mis, ik mis het buurtje en ik mis de houtkachel, ik mis de sfeer van de straat, maar ik heb er zoveel fijns voor terug gekregen.

IN TUIN FLOTEN VOGELS

Afgelopen zondag waren we bezig in de tuin, de wereld staat in brand, maar in de tuin floten de vogels, zich nergens van bewust. De dag ervoor was de allerliefste oud-buurvrouw waar ik mee opgegroeid overleden en daar was ik verdrietig om. Voor mij was tante Netty geen gewone buurvrouw maar een onderdeel van mijn jeugd. Ze was gezellig, lief en we konden altijd bij haar terecht. Ik gun iedereen een tante Netty in zijn of haar leven. Wat zal ze gemist worden. In de tuin tijdens het snoeien en het onkruid verwijderen lukte het me om het verdrietige gevoel om te zetten en terug te denken aan de fijne herinneringen die ik aan haar heb. Ik kan de ellende van de wereld en het verdriet niet buitensluiten, maar het hielp me om mijn gedachten om te zetten. Na een heerlijk daagje rommelen in de tuin zaten we aan het einde van de dag nog even in de zon en dronken we een wijntje. De olijfbomen waren gesnoeid, er was hier en daar een tegel gewipt, de hortensia was gemest, het onkruid was grotendeels verwijderd, de tuin was aangeveegd, de was buiten gedroogd en opgeruimd, we hoefden nergens meer heen en genoten van het laatste zonnetje. Morgen bellen we de tegeltaxi. Nu al zin in.

Daniëlle Zwanink