#WijzijnSliedrecht

Het mag geen geheim zijn dat ik geen ‘echte’ Sliedrechter ben. 43 jaar geleden werd in geboren in het pittoreske Dordrecht. Het is niet per se dat ik er niet wil vertrekken, maar het is nooit echt aan de orde geweest. De laatste maanden heb ik er wel vaker over nagedacht. Dat kwam met name door het schrijven van de artikelenreeks over chemiefabriek Chemours, waarvan u op pagina 13 van deze krant het laatste deel vindt. Maar ik vroeg me dus af of ik hier wel goed woon met mijn kinderen. En is het voor mij, maar misschien ook voor hen, niet al te laat qua PFAS-vervuiling in onze lijven? Heb ik het nog niet gehad over dreigende zeespiegels die me wat zorgen baren.

Dat ik steeds meer om mee heen ben gaan kijken, heeft misschien wel te maken met ouder worden. Als jonge journalist werd ik ooit tijdens een stageperiode geplaatst op een regioredactie. Ik kon me niet indenken wat er spannend kon zijn aan een dorp. Een oudere journalist veranderde mijn blik. Hij liet me de waarde van het kleine nieuws zien. Welke invloed het nieuws had op een dorp en haar bewoners. Mijn beeld van dorpen veranderde sinds die tijd totaal en toen ik voor Het Kompas Sliedrecht ging werken deed ik dat ook met die nieuwe blik.

Geen echte Sliedrechter, maar steeds meer en meer zoek ik in het dorp. Ik betrap mezelf een beetje op een soort omgekeerd toerisme. Niet van het dorp naar de stad, maar juist vanuit de stad naar mijn favoriete - ja écht - dorp. Steeds vaker denk ik: ‘Oh even kijken of ze dat in Sliedrecht wel hebben.” Elke week rijd ik naar Sliedrecht met mijn jongste zoon voor zijn zwemles in Bronbad De Lockhorst, terwijl er in Dordrecht gewoon een zwembad is. En toen ik afgelopen weken op zoek was naar actieve kinderfeestjes, kwam ik al heel erg snel in Sliedrecht uit. Niet de plaatselijke lasergamehal en het plaatselijke speelparadijs worden bezocht, maar deze Dordtenaren rijden gewoon vrolijk naar Sliedrecht. En steeds weer leer ik leuke, lieve, interessante en grappige Sliedrechters kennen.

Die Sliedrechters - maar ook Sliedrechters die ik nog niet zo goed ken - vindt u vanaf nu elke twee weken op de laatste pagina van deze krant in de nieuwe rubriek #WijzijnSliedrecht. Ik zet daar steeds een Sliedrechter in de spotlights. René Serno trapt de eerste editie af als - naar mijn mening - ‘mister Sliedrecht’. Leest u ook mee?

Marjanne Dijkstra

Oh ja, iemand nomineren voor de rubriek #WijzijnSliedrecht mag natuurlijk altijd. Dat kan via kompas.sliedrecht@bdu.nl.